Mijn leven is fantastisch.

Er zijn van die dingen die je niet snel hardop zegt maar die je wel denkt of voelt.

Wanneer ik kijk naar de online wereld dan heeft iedereen of een fantastisch leven vol kink en prachtige momenten of een zwaar kut leven waarbij de roep om medelijden en reactie groot is. Iedereen weet dat het niet zo zwart-wit is, iedereen weet dat de prachtige levens ook kut momenten hebben en dat de kutlevens ook heus wel mooie momenten zullen kennen.

Mijn leven valt denk ik in de fantastische categorie. Ik heb een vriend, een vriendin, een dom, losse subjes en slaven die willen spelen en genoeg geld om geen honger te hoeven lijden. Mijn vriendengroep is fantastisch en het enige waar ik eigenlijk over kan klagen is dat er teveel leuke dingen zijn die ik kan doen waar ik geen tijd voor heb omdat ik het al druk heb met andere leuke dingen doen.  Ik heb geluk, heel veel geluk en juist daarom is het lastiger om te ventileren over wat er niet leuk is.  Ik heb zoveel geluk, wie ben ik dan om te gaan zeuren en zeiken over de wat mindere momentjes?

Mijn vriendin woont niet in dezelfde stad als mij, om haar te zien moet ik ofwel een uur in de auto of zij moet een uur met de trein. Ik heb een leven, zij heeft een leven en hoe graag we ook zouden willen we kunnen elkaar gewoon niet elke dag of elke week zien. Dit is prima, het werkt zoals het werkt maar daardoor is het wel kut dat ik haar niet kan knuffelen wanneer ik dat wil, niet kan zoenen wanneer ik dat wil en niet gewoon naar haar kan kijken terwijl we beiden ons eigen ding doen.

Dat is soms best wel heel erg kut.

Mijn Dom woont ruim 200 kilometer verderop, om hem te zien moet ik 2 uur in de auto zitten en altijd geld genoeg hebben om ook de brandstof te kunnen betalen. Wanneer ik naar hem toe ga dan stuiter ik, blij dat ik hem weer ga zien en hoopvol dat we gaan spelen. Mijn Dom is fantastisch, ik zou hem voor geen goud willen ruilen maar soms is het kut. Kut dat hij lichamelijk niet 100% fit is waardoor een spel er gewoon niet altijd inzit. Kut omdat hij pijn heeft terwijl ik pijn wil hebben door hem. Kut omdat ik hoe blij ik ook ben dat ik hem zie, hoe fijn ik het ook vind om bij hem te zijn ik op die momenten ook wil spelen, ook met marks naar huis wil gaan en wil genieten van datgene wat wij samen hebben en samen delen.

Dat is soms best wel heel erg kut.

De subjes waar ik contact mee heb zouden met liefde naar mij toe komen om te spelen. Zonder twijfel zouden ze zich overgeven aan mijn grillen en ondergaan wat ik bedenk. Het is kut dat ik minder tijd heb dan ik zou willen om te spelen. Kut dat mijn vanilla leven de kink soms in de weg staat ook al zou ik mijn vanilla leven voor geen goud kwijt willen. Het is kut dat ik zo vaak opnieuw prioriteiten moet stellen, moet kiezen en verantwoordelijkheden moet nemen. Ik kan minder vaak spelen dan ik zou willen, minder impulsief spelen dan ik zou willen.

Dat is soms best wel heel erg kut.

 

 

Mijn leven is fantastisch en dat laat ik ook zo zien.

Stiekem vraag ik me soms wel af wat de kut momenten zijn in de fantastische levens van anderen. Wanneer ik online de perfecte kinky relaties en stellen zie met hartverwarmende verhalen en foto’s vol met intieme spel momenten. Wanneer ik een update zie en iemand heeft er een sub bij of is eigenaar geworden van iemand. Wanneer ik events langs zie komen waar iedereen blij op reageert en iedereen elkaar lijkt te kennen.

Het zijn fantastische levens.. Maar is dat wel echt zo?

Be the first to comment

Leave a Reply

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*


Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.