Wanneer vanilla en kink samenkomen

Ik ben het resultaat van mijn opvoeding, het resultaat van mijn ervaringen. Als kind kopieerde ik zoals zoveel meisjes mijn moeder, wilde ik haar hakken dragen, wilde ik lezen wat zij las en dragen wat zij droeg. Ik leerde van haar dat je eigen mening niet altijd de enige mening is, dat je fantasie eindeloos is en dat het heel gezond is om jezelf niet te serieus te nemen. Door haar durfde ik vragen te stellen, was ik niet bang voor de antwoorden omdat niet vragen in haar ogen nog veel dommer was.

Juist door die openheid van haar ben ik gaan ontdekken en proberen, leerde ik wat ik zelf leuk vond en niet leuk vond en leerde ik dat je met een tegenargument verder komt dan met ruzie maken (niet dat ik nooit ruzie maak natuurlijk). Door de vrijheid die ik van haar heb gekregen om mijzelf te ontwikkelen was de stap om haar te vertellen over mijn poly en kink leven denk ik makkelijker dan voor menig ander.

Vol zenuwen heb ik het haar verteld waarna ze na even aan het idee te wennen, besloot dat als het voor mij belangrijk was het dat ook voor haar was. Vaak heb ik tijdens het roken buiten, wanneer ik op bezoek was, vragen van haar beantwoord. Ik heb haar verteld over mijn dominant en zijn vrouw, over de club waar ik geregeld een weekend ben en over hoe dat dan gaat in combinatie met mijn ‘vanilla’ gezin.

En nu, ongeveer een jaar na het vertellen, gingen mijn ouders op de koffie bij mijn dominant en zijn vrouw. Zagen mijn ouders de club waar ik zo vaak ben en voelde ik dat ik zenuwachtiger was dan ik van te voren zelf door had. Het was vreemd, vreemd om die vertrouwde gezichten in een compleet andere vertrouwde omgeving te zien.

Vreemd om te merken dat ik me ergens een klein meisje voelde dat goedkeuring zocht, ergens een rebelse puber die juist in opstand wilde komen en gelukkig ook nog ergens een volwassen vrouw die kon genieten van het samenkomen van deze 2 werelden.

Mijn moeder heeft kunnen zien dat het geen aftands drugspand is waar de gevaren achter elke deur loeren en waar haar kleine meisje elk weekend weer gevaar loopt. Ze heeft kunnen zien wie mijn dominant is en daardoor kunnen plaatsen waarom ik hem mijn vertrouwen heb gegeven. De manier waarop hij naar mij keek zei haar genoeg hoorde ik later.

Niet alleen ik had zenuwen, mijn vriendin was gespannen en ook mijn ouders waren niet helemaal op hun gemak. Beiden hadden ze van te voren op internet uitgebreid de site van club 78 bekeken, hadden ze informatie opgezocht over BDSM om zo het shock effect voor zichzelf kleiner te maken.

Mijn moeder, de vrouw die mij heeft geleerd om open naar de wereld te kijken en altijd een woordje klaar te hebben viel regelmatig stil. BDSM is niet haar ‘ding’, ze kan zich er niet veel bij voorstellen en wil dat eigenlijk ook niet. Ongerust vroeg ze hoe het met soa’s zat, of er regels waren waar de club aan moest voldoen en of elke idioot zomaar dingen mocht doen in zo’n club.

Grinnikend heb ik haar vragen beantwoord, heb ik haar waar nodig gerustgesteld en heb ik vol enthousiasme een rondleiding gegeven door mijn tweede ‘thuis’.

Het was raar, fijn en bizar. Wat ik er precies van vind weet ik zelf eigenlijk ook nog niet helemaal. Vragen gaan er nog komen van mijn ouders, dat is 1 ding dat zeker is.

Ik ben volwassen, meestal best verstandig en prima in staat om mijn eigen leven te leiden maar voor mijn moeder zal ik altijd het kleine meisje zijn dat haar hakken wil dragen.

Ze wil ook niet nadenken over wat mijn dominant met mij doet, wil niet nadenken over wat er precies in de club gebeurd en dat gaat haar eigenlijk ook helemaal niets aan.

Wel weet ze nu dat het niet zomaar wat mensen met een kink zijn, had ze door dat ze belangrijk voor mij waren. Zo belangrijk dat ze het niet kon nalaten om mij te laten weten dat ik mijn ‘vanilla gezin’ niet mocht vergeten. Het kwetste me dat ze dacht dat ik dat zou kunnen maar later begreep ik dat ze bedoelde dat ik de balans wel goed in de gaten moest houden.

Een goede moeder is een moeder die gelukkig is, een uitspraak van mijn moeder zelf. Ik ben een gelukkige moeder wanneer ik één keer in de 4, 5 of 6 weken naar de club kan. De balans is er, blijven we zoeken en veranderd ook nog eens regelmatig.

Ik ben niet alleen een gelukkig moeder.

Ik ben een gelukkige moeder, een gelukkige vriendin, een gelukkige sub, een gelukkige Domme.

Ik ben een gelukkige mij door de keuzes die ik maak.

 

Be the first to comment

Leave a Reply

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*


Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.