Backfire

Gespannen bekijk ik mezelf in de spiegel. Wat ik zie laat me grinniken en tegelijkertijd geeft het kriebels van anticipatie. Ik weet dat het niet slim is, het is misschien zelfs zeer onverstandig. Ik weet dat ik misschien mijn eigen glazen ingooi, dat ik misschien boosheid veroorzaak in plaats van vermaak en lichte irritatie.

Het is te lang geleden dat ik echt heb lopen bratten, ideetjes genoeg maar de uitvoering, daar kwam het gewoon niet van. Op zich helemaal niet erg, zelfs zonder voor uit bedachte plannen gaat bratten als vanzelfsprekend maar juist de uitgedachte dingen kunnen zoveel voorpret opleveren.

Al weken, misschien zelfs maanden ben ik een voorraad aan het aanleggen. Een voorraad van allerlei leuke knutselspullen,flauwe grappen en al zeg ik het zelf, briljant gevonden objecten. Al die tijd loop ik dus al te grinniken, te plannen, in mijn hoofd ben ik alle mogelijkheden al bij langs gegaan en heb ik alle verschillende reacties al de revue laten passeren.

Ik ben voorbereid, voorbereid op het beste en op ergste dus wat zou er mis kunnen gaan? Nog 1 keer kijk ik naar mijzelf, draai ik voor de spiegel en zie ik mijn billen vol met blauwe en gele stickers in de vorm van bloemetjes door de enorme witte onderbroek schijnenen. Sexy is het niet, verre van zelfs maar grappig is het wel. Bubblegum kauwgom heb ik bij mijn corset ingestopt en vlot trek ik mijn rokje naar beneden zodat de onderbroek niet zichtbaar is.

De twijfel slaat toe, moet ik dit echt wel doen? Het duiveltje en engeltje op mijn schouders zijn zwaar met elkaar in gevecht. De stickers kan ik nog weghalen, de slip nog achterwege laten en de kauwgom hoef ik niet te gebruiken… toch kom ik niet meer uit onder wat ik al gedaan heb. Het engeltje ligt ondertussen knock out, het duiveltje heeft plezier en met een ondeugende grijns loop ik naar binnen. Ik moet mijn best doen om niets te verklappen, wacht gespannen tot hij beneden komt en merkt wat ik heb gedaan.

Ik hoor hem voordat ik hem zie, een regelmatig geluid van een clickertje. Mijn grijns wordt breder, vlot probeer ik mijn gezicht in de plooi te trekken. Het clickertje komt dichterbij, mijn lachbui ook. Rustig en schijnbaar onaangedaan zie ik hem binnen lopen, zijn stappen begeleidt door het clickertje dat ik onder aan zijn wandelstok heb bevestigd.

Ik krijg een blik, een duidelijke blik van hem waardoor de opkomende lachbui afzakt. Mijn ogen glijden glijden langs de wandelstok en vinden de googly eyes die ik erop heb geplakt, vrolijk bewegen ze mee bij elke stap waarna het clickertje klinkt zodra de wandelstok de grond raakt.

Aangekomen bij zijn stoel ziet hij de wand met zwepen, meewarig schudt hij zijn hoofd wanneer hij alle zwepen voorzien van oogjes ziet. Ik lach hard, ik kan het niet meer inhouden en voel de tranen van het lachen al opkomen. Op dit moment vind ik mezelf zo briljant grappig en ben ik ervan overtuigd dat ook hij zal moeten lachen. Een beetje gespannen kijk ik tijdens het lachen naar mijn Meneer, gaat hij ook lachen? Een blik, niet eens DE blik maar gewoon een semi verveelde blik krijg ik toe geworpen.  Geen gelach, geen -directnatslipje- blik, geeneens een licht amusante blik!

Mijn lach sterft weg, ik hik nog een beetje na maar vindt het eigenlijk helemaal niet zo grappig nu.  Waarom lacht hij niet? Waarom doet hij net alsof ik niks heb gedaan? Ik voel me net een klein kind dat aandacht wil, toe nou, zie je niet wat ik heb gedaan? Vertwijfeld sta ik op, koffie..koffie daar wordt hij altijd blij van. Zonder verder nog iets te zeggen maak ik koffie voor hem, wanneer ik het aangeef bedankt hij me vriendelijk maar verder doet hij niets. De oogjes worden niet weggehaald, de clicker haalt hij niet weg, rustig zit hij daar gewoon zijn koffie te drinken en te wachten tot de club open gaat en het feest kan beginnen.

Het is bijna 8 uur, tijd om de puntjes op de i te zetten en de deur te openen voor een avond vol kink en plezier. Ik weet niet zo goed wat er nu van me verwacht wordt, natuurlijk weet ik wel wat ik kan doen maar ik weet niet wat hij van mij verwacht. De collar heb ik gewoon om gekregen maar gaan we ook spelen? De avond verloopt rustig, de stickers beginnen op mijn billen te kriebelen en een aantal vrienden heb ik toch niet geheel zonder grijns ingelicht over wat ik heb gedaan. Ik geniet van het gelach, ik hou ervan om mensen aan het lachen.

Rond een uur of elf begin ik ongeduldig te worden. Moet ik dan maar gaan vragen om een spel? Ik kijk naar mijn Meneer en zie hem praten met een aantal mensen. De oogjes op de zwepen achter hem lijken mij aan te kijken, wat natuurlijk onzin is. Ik haat vragen om spel, als hij nee zegt voelt dat toch altijd als een verlies, een afwijzing ongeacht de reden van de nee. Toch wil ik heel graag spelen, wil ik heel graag met hem die bubbel in en hem zien genieten. Met lichte tegenzin en rode wangen loop ik naar hem toe. Ik kan niet inschatten of hij wil spelen. Ik kan niet inschatten of hij vandaag blij met mij is f niet. Voorzichtig vraag ik of hij vandaag ook wil spelen. ‘ Hoezo? Wil jij spelen dan meisje?’

Alleen al het koosnaampje uit zijn mond horen is voldoende om extra stuiters te voelen. Verlegen kijk ik hem aan, gespannen en opgelaten zeg ik dat ik heel graag wil spelen. Zodra hij weer begint te praten weet ik dat ik een probleem heb. Niet langer klinkt zijn stem lief , vriendelijk en uitnodigend. Schuldig begin ik mijn eigen voeten te bewonderen, alles om hem niet aan te hoeven kijken. ‘Volgens mij heb jij al genoeg gespeeld jongedame. Volgens mij heb jij vandaag al geknutseld en geplakt’.

Onzeker begin ik een zin, stamel ik iets over dat dat anders spelen is. ‘ Nou ik ben er in ieder geval goed moe van geworden jongedame’. Gericht pakt hij mijn kin zodat ik hem wel moet aankijken. ‘Jij hebt al gespeeld dat lijkt me voor vandaag voldoende’. Ik knik, zeg nog even snel ja meneer voordat ik ga roken. Shit, ik wist dat het zou kunnen maar had er toch niet echt op gerekend.

When bratting backfires..

 

 

Be the first to comment

Leave a Reply

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*


Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.