Op stap met Meesteres Kate

Meesteres Kate

Ruim 3 jaar geleden ging ik met mijn Meesteres op stap. Een keer niet sm’en in Haar studio of op een speelfeest-locatie in Nederland en België. Nee, gewoon in de winkelstraat bij de studio van House of SubMission in Den Haag om de hoek. Voor elke keer dat we elkaar weer zien mag ik een nieuwsgierigheid indienen. D.w.z. waar ik benieuwd naar ben, hoe iets zou zijn, hoe het voelt, wat het betekend of wat ik spannend vind. Dit keer had ik ingediend dat ik benieuwd was naar sm in de buitenlucht. Nee, er wordt niet altijd iets met mijn nieuwsgierigheid gedaan en soms worden zaken op de lange termijn gezet. Gelukkig maar, het zou wat zijn als ik als slaaf keer-op-keer mocht kiezen wat we zouden doen. Dan zou het meer toppen-van-de-bottom zijn, iets waar ik niet zo van ben.

Met een glimlach op mijn gezicht en de normale gezonde spanning belde ik aan bij de studio. Meesteres Kate deed open, dit keer niet op Haar prachtige laarzen of in een mooi sm-outfit. Nee, in dagelijkse kleding die Haar overigens prima stond! Mijn Meesteres legde de bedoeling van de middag uit en ik merkte de spanning in mijn lijf. Ik had er zin in, maar was ook wel erg nieuwsgierig hoe het zou zijn en voelen.
Mijn trainingscollar mocht af en met de regel dat ik altijd 2 stappen achter mijn Meesteres aan moest lopen gingen we op stap. Ik moest Haar volgen en dat voelde goed. Ja, vanaf moment één had ik het gevoel dat mensen naar ons keken. Het gaf mij een vernederend, maar ook trots gevoel. Trots dat ik als slaaf van Meesteres Kate Haar moet volgen. In de eerste winkel die we binnenliepen was het vrij rustig, we liepen wat rond en al snel giebelden 3 winkelmedewerksters toen mijn Meesteres aangaf dat ik Haar als een hondje volgde. ‘Toch handig iemand die zo achter je aanloopt’ hoorde ik een van de vrouwen zeggen. Mijn Meesteres beantwoorde bevestigend. Oef… die kwam binnen, maar weer voelde het ook erg goed. We rekende af en uiteraard droeg ik de tas met spullen. We gingen winkel in- en uit en ik voelde mij met de minuut trotser worden. Ja, ik was mij bewust dat mensen naar ons keken en nee, niet iedereen had het door wat er zich afspeelde. Maar wanneer mensen het zagen, maakte dat mij alleen maar sterker. Ik wilde er voor mijn Meesteres zijn, ik ken mijn positie: achter Haar – Heerlijk!

Bij een bekende lingerieketen gingen we naar binnen. Mijn Meesteres ging door de reken met lingerie heen, niet voor Haar zelf maar voor mij. Ik kreeg enkele damesslipjes mee die ik onder Haar toezicht moest passen in de pashokjes. Dat was erg spannend! Zeker omdat het al een stuk drukker werd met winkelend publiek. Mijn Meesteres maakte speelse opmerkingen tegen andere mensen dat het voor mij was, vernederend maar ook weer zo fijn. De blik in hun ogen en vooral de blik van mijn Meesteres – goud waard! Mijn Meesteres wilde betalen, maar toen deed ik een stap naar voren. Ik zei ‘Het is voor mij, dus ik betaal’. Wow – ik was verbaasd over mijzelf. De schaamte en vernedering voorbij, ik voelde mij trots! De kassière bloosde even, maar glimlachte daarna naar mij: ze had door wat er aan de hand was en dat gaf mij een lekker gevoel. Ik rekende af en liep met een trotste blik achter mijn Meesteres de winkel uit.

Tijd voor een hapje en drankje. Ook Meesteres Illucia was inmiddels aangesloten in het café op de hoek terwijl ik om drank ging voor beide dames. Bij terugkomst was mijn plaats niet op een stoel, maar op de grond. Die had ik niet zien aankomen. Een lichte vertwijfeling in mij, maar ik besloot het te doen. Mijn Meesteres weet wat goed voor mij is en kan inschatten of het gepermitteerd is. Een vol terras, blikken op mij gericht. Ik sloot mij af en genoot van het gesprek tussen beide Meesteressen en mijzelf. Later heb ik nog een hapje gehaald en dat voor beide dames geserveerd. Terwijl Meesteres Illucia de studio weer opzocht gingen Meesteres Kate en ik nog een dierenwinkel in. De hondenhalsbanden werden om mijn nek gedaan, vernederend maar inmiddels voelde het ook wel natuurlijk.

Ik was die middag zo in mijn element. Zo’n 2 uur op stap met mijn Meesteres, sm’en tussen het winkelend publiek. We deden niets aanstootgevends, en nee we droegen ook niet de ‘bekende’ sm-kleren. We waren gewoon ons zelf. Sm zit niet perse in kleding, materiaal of locatie. Sm zit in mensen. Beide genoten we. Mijn Meesteres leidt en ik vind het fijn om voor Haar te lijden. Ja, vernederingen is voor mij soms lijden en soms is dat moeilijk, maar ze kunnen ook zo mooi, gaaf en passend zijn. Het doorstaan en de glimlach op het gezicht van Meesteres Kate te zien maakt het voor mij zo waardevol dat ik er enorm van genoot!

2 Reacties op Op stap met Meesteres Kate

Leave a Reply

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*