rachab heeft geen Meester nodig (fantasieverhaal) deel 4

Als daan ophangt, duik ik snel naar Meesters nachtkastje en trek de lade open en ja hoor daar liggen sleuteltjes in.
Al die tijd lagen die sleuteltjes daar gewoon.
‘Nou over dom en ondoordacht gesproken, rachab kan er ook wat van hoor’ bedenk ik me, terwijl ik terugdenk aan het gesprek met daan. Sowieso begrijp ik niet waarom daan denkt dat het wel doordacht is wat ik doe. Voor mijzelf pakt het namelijk nooit zo best uit. Ja, voor Meester wel, dat wel en het is mij ook al meer dan eens opgevallen dat hier wel sprake is van erg veel toeval. Toeval welke Meester elke keer goed uitkomt.
Het duurt even voor ik de juiste sleuteltjes gevonden heb en dan ben ik los.
“AH LOS EINDELIJK”
ik bedank daan en we hangen op en dan loop ik de slaapkamer uit.
“Meester ik ben los!” zeg ik blij
“Hahaha, duurde even, maar dan heb je ook wat, hè rachab? Vroeg me al af hoe lang het zou duren, of dat ik je nog moest komen redden.” zegt Meester lachend.
“Ga maar aan mijn voeten zitten op de grond. Ben nog niet helemaal klaar.” zegt Meester
“Uhm mag ik wat eten Meester?” vraag ik
“Alweer? je hebt al kippensoep en mandarijntjes op vandaag.” zegt Meester
“Ja, dat was al een hele tijd terug Meester en ik heb echt trek.” zeg ik
“Ja, ik had gezegd dat het mocht. Ga maar pakken.” zegt Meester

Dus loop ik naar de koelkast, die nog steeds op slot zit.
“Meester, grappig hoor, hij zit op slot.” zeg ik
“Ja, maak maar open. je hebt mij toch niet nodig.” zegt Meester
Boos stampvoetend zeg ik dat ik het niet leuk meer vind.
“Nu weet ik het wel hoor! Dit is niet leuk meer!” zeg ik.
“Het hoeft ook niet leuk te zijn, maar rachab, je stoort. Ik moet mijn werk afmaken.” zegt Meester
Nou dan kan ik niets meer zeggen ook, mooi is dat. Meester moet werken en ik sta hier voor een gesloten koelkastdeur.
Naarstig ga ik op zoek naar sleuteltjes.
Sleuteltjes, sleuteltjes, waar zullen ze liggen?

ik trek een paar keukenlades open, maar niks hoor. Even denken wat Meester er de laatste keer mee deed? ‘ik moet toch beter opletten’, bedenk ik me.
‘Volgens mij stopte hij ze in zijn broekzak! Hmmmmmmm wacht even, dat is een leuk spelletje….’
Snel tippel ik weer naar Meester terug en met een vrolijke en ondeugende toet laat ik mezelf zakken op de grond.
Meester heeft een zwarte pantalon aan. Die zit vrij ruim in zijn kruis.
Met mijn blik scan ik zijn kruis en het gebied er omheen. ik kijk waar zijn broekzakken zitten en kijk dan nog eens ondeugend richting zijn ogen, om te zien of hij iets in de gaten heeft of niet.
Meester kijkt onafgebroken naar zijn computerscherm, dan wrijf ik met mijn hand over zijn been.
Meester reageert niet, dus ik kan langzaam omhoog gaan met mijn hand, tot ik gevaarlijk dichtbij Meester zijn zak zit.
Hmmm het is verleidelijk..
‘Broekzak of penis’
‘Broekzak of piemel’
‘Broekzak of pik’
‘Hmmm misschien éérst pik en dan broekzak??’
‘Of éérst broekzak en dan pik?’
Uhm als ik dit niet goed doe, dan loop ik kans dat ik die sleuteltjes helemaal niet te pakken krijg, als ze er al in zitten.
‘Wat ziet Meester er eigenlijk geil uit zo.’
‘Heb eigenlijk niet eens zo’n trek meer.’ bedenk ik me

ik leg mijn hoofd op zijn schoot en kijk met grote ogen schuin omhoog. ‘Duurt het nog lang?’ denk ik.
‘Waarom mag ik nou niks zeggen?’
Voorzichtig kriebel ik met mijn linkerhand langs zijn linkerbeen, omhoog. Ondertussen pulk en trek ik wat aan zijn broek. Al kriebelend, terwijl mijn hoofd op zijn schoot rust. mijn blik gericht op Meesters kruis.
hongerig kijk ik naar de bobbel in Meesters broek.
‘mijn Meester, wat een Mán, wat een Mán, wat een Mán.’ bedenk ik me.
Ondertussen is mijn hand bij zijn broekzak aangekomen. Daar pulk ik wat aan zijn broekzak en voel ik of ik er een klein stukje in kan komen met mijn hand.
Meester kijkt onafgebroken naar zijn beeldscherm. Hij vindt het dus, of goed, of Hij merkt het niet eens.
In het begin gaat het makkelijk en daarna wordt het toch wat moeilijker. Nadat ik mijn hand een klein stukje in zijn zak gewurmd heb, voel ik een stukje blote huid.
‘Hmm das vreemd’ denk ik, dat vraagt om nader onderzoek, dus ik schuif mijn kleine slanke vingers nog wat dieper door naar binnen.
‘Hmm Meester heeft een gat in zijn broekzak. Dat is vreemd.’ denk ik en dan merk ik dat ik door dat gat in zijn zak zo bij zijn pik terecht kom. Daar voel ik de zachte lubberige huid van zijn slappe pik.
‘Ah, slappe hap.’ daar ben ik nooit zo weg van, maar het is wel een uitdaging om hem hard te maken, toch?
Intussen bedenk ik me dat vandaag op een adventuregame lijkt. Zo’n computerspel waarbij je allemaal opdrachten moet doen en dingen moet zoeken om verder te komen in het spel? Eerst de sleutels voor mijn enkelboei, nu de sleutels van de koelkast, maar eerst moet ik Meesters pik stijf maken. Tenminste, of dat moet weet ik niet, maar dat denk ik. Eigenlijk is dat automatisme geworden, als ik een slappe zie moet ik die stijf maken.
Dit is het beste adventuregame ooit, denk ik terwijl ik mijn hand nog dieper in Meesters broekzak laat glijden en zachtjes speel met zijn slappe piemel, die daar open en bloot in zijn broek hangt.
Dat vind ik maar wat geil, dat Meester zich zo kleedt. Lekker makkelijk ook, zo’n gat in je broekzak. Handig voor saaie vergaderingen.
Dan kan je nog even onopgemerkt…… tussendoor jezelf…….

“rachab!” zegt Meester kordaat.
“UHHHH waaaatt!!!” ik schrik me rot. Daar heeft Meester altijd een handje van om mij te laten schrikken zeg.
“Wat doe jij!” vraagt Meester
“Uhhh nikkssss ikkeeeeeeee uhhh.” stamel ik geschrokken.
“Nou? Vertel op!” gaat Meester verder
“Nou ik zat zo een beetje te friemelen en toen voelde ik ineens een slappe piemel en ik dacht, die moet stijf, toch?” vraag ik op mijn meest onschuldige toon.
“Wat deed jij in mijn broekzak?” vraagt Meester
“Nou uh, op zoek naar piemels????????????” probeer ik, terwijl ik mijn ogen zo groot en onschuldig mogelijk maak.
“Op zoek naar piemels??” vraagt Meester
“Uh ja, natuurlijk, wat anders? En ik heb er 1 gevonden.” zeg ik blij lachend.
Meester pakt me nu stevig vast bij mijn haren.
“Wát deed jij in mijn broekzak!” zegt Meester
“Uhm koelkastsleuteltjes Meester.” zeg ik dan maar snel.
“Oh haha, zoek maar door dan, slet.” zegt Meester
‘Hmm dat belooft niet veel goeds. Dan zal het er vast niet inzitten.’ denk ik
“Bent U al klaar Meester?” vraag ik
“Bijna slet, bijna.” zegt Meester
“Zucht” ik haal diep adem en zucht klagend. Meester kijkt mij licht dreigend aan. ik houd mijn mond en leg mijn hoofd weer op zijn been.
‘Wat heeft het ook voor zin om sleutels te zoeken? Als ik niet weet waar ik moet zoeken? Ze kunnen overal zijn.’
Ineens ben ik wel nieuwsgierig of Meester ook een gat in de andere kant van zijn broekzak heeft zitten.
‘Zou ik erbij kunnen?’
De andere kant is moeilijker om bij te komen, maar Meester had toestemming gegeven. Dan hoef ik niet zo voorzichtig te zijn.
mijn hand glijdt al snel in zijn linkerbroekzak, al friemelend, wurmelend duw ik mijn hand dieper in zijn broek.

Be the first to comment

Leave a Reply

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*