rachab heeft geen Meester nodig (fantasieverhaal) deel 3

De kamer is al snel aan kant, echt rommelig was het niet. Heb zelfs nog een doekje over de kastjes kunnen halen. De tijd verstrijkt en ik begin me toch wel aardig te vervelen en trek te krijgen. Af en toe drink ik water uit de kraan, ik kijk wat t.v., ik surf wat op mijn mobiele telefoon, lees nog eens een boekje, maar dat gaat me ook vervelen en ik kan me niet eens aankleden. Dus al die tijd ben ik nog steeds naakt.

Het is al heel veel later als ik mijn telefoon hoor piepen. Het is daan.
“Hé rachab” zegt daan
“Hé daan! Hoe is het?” vraag ik
“Niet zo best” zegt daan
“Waarom niet? Wat is er?” vraag ik
“Heb het toch wat te bont gemaakt gister vrees ik, Meester was niet te spreken over mijn gedrag.” zegt ze
“Zo erg was het toch niet?” vraag ik
“Nou het punt was niet zo zeer dat ik een mening durfde te hebben, maar wel dat die mening niet positief was over Silbi. Daar had ik niet goed over nagedacht. Dat meende ik niet eens, was meer een grap.” zegt daan
“Maar, heb je hem dat niet uitgelegd dan?” vraag ik
“Ja, maar jij kent Patrick niet rachab, daar mag ik geen grapjes over maken en hij heeft gelijk. Het was respectloos. Naar Silbi toe, maar ook naar jou toe.” zegt daan
‘Ja eigenlijk is dat wél waar’, bedenk ik me. Had het haar allang vergeven intussen, maar eigénlijk kon het niet.
“Ja, wat moet ik erop zeggen?” vraag ik
“Niks, ik moet zeggen dat het me spijt. Dat heb ik nog niet gedaan.” zegt daan
“Dank je wel daan, maar ik had het je allang vergeven. Meester had je toch al aardig hard aangepakt ervoor immers.” zeg ik
“Hárd?! Dat geile stoeipartijtje? Oh rachab, dan weet jij niet wat hard is, Meester Patrick heeft me ongenadig hard aangepakt.” zegt daan
“Gaat het wel?” vraag ik nu bezorgd terwijl ik worstel met een enorm schuldgevoel dat omhoog komt zetten. ‘Hè dat rotte schuldgevoel, ga weg bah! daan had het toch verdiend, vond je zelf toch ook?’
“Ja het gaat, maar de komende week kan ik niet zitten.” zegt daan
“Ohhh zo erg?” vraag ik bezorgd en het schuldgevoel blijft maar opspelen, het is net alsof ik inwendig een bokspartij aan het uitvechten ben met dat schuldgevoel, steeds steekt het weer de kop op. ‘Had mijn mond moeten houden.’ versus ‘Nee dat ging over Meester! Meester is belangrijker!’

Het wordt me teveel en ik moet huilen. Bah, wat voelt dat rot zeg. Dat is dan mijn schuld eigenlijk.
“Sorry daan” zeg ik
“Wat?” vraagt daan
“Ja, sorry. Wist niet dat het zo uit zou pakken voor je” zeg ik
“Ben je gek geworden rachab? Het is mijn fout hoor, niet de jouwe.” zegt daan
“Ja okay, maar dit verdien je toch ook niet” zeg ik met een huilend gezichtje erachter.
Dan belt ze me op en zegt:
“Oh rachab HAHAHA, mutsje, lieverd, neeeee dat doet Hij wel meer hoor als ik te ver ben gegaan hahaha.” zegt daan hard lachend.
en ze vervolgt:
“je hoeft je om mij écht geen zorgen te maken. Meester Patrick en ik zijn al ruim 10 jaar bij elkaar en we zijn nog net zo verliefd als dag 1. Hij kent mij als de beste en mijn grenzen bewaakt Hij als de beste waakhond die je maar kunt bedenken!”
“Oh okay, ik schrok al” zeg ik.
“Ja dat merkte ik, had er niet bij stilgestaan dat je het zo zwaar op zou vatten. Sorry nogmaals, was ik maar bij je dan kon ik je even vasthouden. Het was mijn fout, helemaal mijn fout. Had niet het recht om zo over Meester Silbi te praten, dat moet vast rot voor je geweest zijn. Zeker bij onze eerste ontmoeting, ik schaam me ervoor.” zegt daan
“Ja okay, dat is wel een beetje zo, maar snapte allang dat het een grap was hoor en als iemand zo over Meester praat, dan kan ik dat ook niet over mijn kant laten gaan.” zeg ik
“Joh rachab, zal je wat zeggen, als Meester Patrick er achter gekomen was dat ik dat grapje uitgehaald had en jij niets tegen Silbi gezegd had. Dan had Hij het aan Silbi verteld en dan was Silbi echt woest op jou geworden, niet leuk woest, niet voor een geil spel, of nog geiler spel, maar ik denk dat hij serieus zou zijn gaan twijfelen aan jullie D/s, aan jullie verbintenis.” zegt daan.
“Ja dat denk ik ook” zeg ik
“Ja precies en daarom voel ik mij nog kutter eronder, want ik heb jullie D/s op het spel gezet. jij reageerde juist goed en ik was fout, de enige foute en eigenlijk heeft Hij me nog niet hard genoeg aangepakt, bedenk ik me” daans stem wordt steeds zachter, nu ze beseft hoe dit ook uit had kunnen pakken.
“daan, dat was niet gebeurd. ik reageerde puur instinctief en ik begrijp nu waarom. Meester staat op de eerste plaats en Hij weet dat nu ook en dat is alleen maar goed.” zeg ik
“Dat is lief van je rachab, echt ontzettend lief. Laten we er maar over ophouden, want ik voel me steeds schuldiger.” zegt daan.
“Weet je rachab, ik denk dat ik eens bij mezelf te rade moet gaan, waarom ik dat gedaan heb. Misschien was ik wel jaloers, Silbi Zijn slavin is er eindelijk. Hij had het altijd over je, we speelden regelmatig. Het was mijn bedoeling niet, wilde niet jaloers zijn op wat jullie hebben. Gun het jullie wel, maar als ik eerlijk ben dan denk ik het wél was en dat onderdrukt heb.” biecht ze op.
“Ja, als je gevoelens onderdrukt, dan gaan ze spelletjes met je spelen.” beaam ik
“Ja dat weet ik, dat weet ik maar al te goed. Hoe kon ik toch zo stom zijn?” vraagt daan zichzelf af
“Ben blij dat je me dit vertelt daan. Was best ook een beetje jaloers op jou.” zeg ik eerlijk
“Jaloers op mij? ??? ” vraagt daan
“Ja natuurlijk, je bent zo’n indrukwekkend mooie vrouw, lang, grote borsten en je bent zo lief en dan al die dingen die jij zomaar kan doen die ik niet zomaar kan. Was ik maar een beetje meer zoals jij.” geef ik toe.
“HUH? Vind jou juist zo leuk, omdat je zo’n klein pittig ding bent. Dan wilde ik dat ik wat meer was zoals jij in plaats van alles maar braaf slikken.” zegt daan
“Haha, het gras aan de andere kant lijkt altijd groener.” lach ik.
“Ja inderdaad! Nou dat blijkt!” zegt daan.
“Aha dan begrijp ik nu ook waar het vandaan kwam. je wilde rebels doen” zeg ik
“Ja inderdaad! Dat klopt ook! Maar het was dom en ondoordacht. Weet niet hoe jij dat doet!” zegt daan
“Dat weet ik ook niet daan, maar misschien is het voor Meester wel goed, maar voor mij niet zo. Zal ik je eens wat vertellen?” en ik vertel over de het gedoe met de enkelband van die dag en we moeten er hard om lachen.
Dan zegt daan ineens:”Oh de sleuteltjes voor die enkelband? Die zag ik Hem gister nog in de lade van zijn nachtkastje leggen.” zegt daan.
“NEE DAT MEEN JE NIET!” zeg ik

Be the first to comment

Leave a Reply

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*