Huisbezoek

Geïrriteerd kijk ik op de klok, het is tien voor 2 en dat betekent dat hij al 20 minuten te laat is.
Ik raak niet snel geïrriteerd maar wanneer ik een tijd afspreek verwacht ik dat de ander er is en anders ten minste laat weten dat hij te laat gaat zijn.
Met een zucht sta ik op en strijk mijn leren rok glad, ik hoor mijn hakken over de houten vloer tikken terwijl ik naar de keuken loop om een glas water te pakken.
Op de keukentafel liggen mijn floggers, slappers en ander speelgoed al klaar.

Vanuit mijn ooghoek zie ik iemand voorbij het raam lopen maar veel aandacht besteed ik er niet aan.
In gedachten ga ik mijn plan van vandaag bij langs om te kijken wat ik aan zal moeten passen mocht hij nog komen opdagen. Het is niet zijn eerste keer hier, zou het zijn eerste keer zijn dan zou ik wellicht nog begrip kunnen tonen en het afschuiven op nervositeit.
Opnieuw zie ik iemand voorbij het raam lopen waarop ik mijn glas weg zet en naar de deur loop.

Wanneer ik de deur open zie ik daar mijn slaafje staan met gebogen schouders en tranen over zijn wangen. Ik had veel dingen verwacht maar geen huilend slaafje voordat ik zelfs maar aan hem heb gezeten.
‘Kom binnen’, ik zeg het zacht en dwingend. Nog steeds kijkt hij mij niet aan, schuifelt hij langs mij naar de keuken waar hij op zijn normale plaats geknield plaats neemt op de vloer.
Ik pak een stoel en ga tegenover hem zitten zonder iets te zeggen. Zijn ogen zijn gericht op de vloer, tranen druppen langs zijn wangen terwijl we beiden een poosje zwijgend zo zitten.
‘Wat is er aan de hand Paul?’, opnieuw praat ik zacht maar hard genoeg voor hem om mij te horen. Zijn schouders bewegen zachtjes mee met het ritme van zijn ingehouden snikken.

Het blijft stil, ik blijf stil wachten tot hij zover is om mij te vertellen wat er aan de hand is.
Het geluid van de klok klinkt hard in de verder stille kamer, ik wacht nog een paar minuten tot ik mijn stoel bij hem neerzet en zo ga zitten dat ik zijn hoofd op mijn been kan neerleggen.
Rustig streel ik door zijn haren, kriebel ik zijn nek en vraag ik nog een keer wat er aan de hand is. Het duurt mij te lang, ik wil een antwoord dus dwing ik hem omhoog te kijken.
Mijn ogen vinden zijn natte ogen, ik kijk niet streng of ongeduldig waardoor hij harder lijkt te gaan huilen.

‘Ik voel zoveel voor U Meesteres, zoveel dat het me bang maakt’. Het hoge woord is er eindelijk uit. Rustig blijf ik hem strelen, kriebel achter zijn oren en overdenk wat hij zei.
Uiteindelijk verwacht ik zijn wereld te zijn, wil ik in zijn hoofd rondspoken zelfs op de momenten dat het hem niet uitkomt. Ik wil dat hij zoveel voor en door mij voelt dat ik zijn persoonlijke drug wordt en hij zijn hoofd kan vullen met alleen maar mij en zo de rest los kan laten.
Nadat ik dit heb verteld streel ik nog even door voordat ik hem vraag of hij nu klaar is voor de middag. Ik heb meer dingen te doen en kan echt niet de hele middag bij een snikkende kleuter zitten.

‘Kleding uit en in de juiste houding plaatsnemen’, zo lief als ik net was zo scherp klink ik nu.
Met een zucht sta ik op en zet ik de stoel weer bij de tafel neer.
Met zijn shirt veegt hij zijn gezicht droog voordat hij naakt weer netjes geknield wacht.
‘Dank u wel Meesteres’, het komt er een beetje gebroken uit terwijl ik nog met hem moet spelen. Dit gaat een pittige middag worden denk ik bij mijzelf.
Ik pak een fijne zware flogger en begin zijn rug te bewerken, het doet geen pijn maar enorm lekker voelt het ook niet. Wanneer ik klaar ben met zijn rug pak ik de halsband en doe deze bij hem om. Ik vul een bak met water en zet deze voor hem neer zodat hij ook een likje kan drinken.
‘Je mag drinken, als je knoeit lik je het met je tong van de vloer op, is dat begrepen nietsnut?’
Zijn bevestiging klinkt al voordat ik klaar ben met mijn zin. Gewillig en snel begint hij uit de bak te slobberen.

Ik pak mijn eigen glas water en loop naar het raam om naar buiten te kijken, zijn ogen voel ik over mijn lichaam gaan tijdens het lopen. Doelbewust negeer ik hem, loop weer terug en loop in het voorbijgaan tegen zijn bak water aan. Een flinke scheut water gutst over de rand op de vloer.
‘Wat doe je nou dan? Vindt jij het normaal om zo te lopen smeren op MIJN vloer?’
Zijn geschrokken blikt geeft heerlijke voldoening, nog voordat ik verder iets hoef te zeggen begint hij braaf de vloer te likken. Ongevraagd vindt zijn tong ook mijn laars, eventjes laat ik hem begaan voordat ik ingrijp.
Zonder iets te zeggen loop ik naar de tafel en pak ik de riem die ik aan zijn halsband bevestig.
Nog steeds zeg ik niets wanneer ik hem mee sleur naar boven, hij mag niet lopen dat weet hij waardoor hij half vallend half kruipend volgt.

Het zonlicht schijnt fel door alle ramen, doelbewust sleur ik hem mee naar de bench in de hoek van een verder bijna lege kamer.Mijn handen vinden zijn haren, ruw duw ik hem de bench in waarna ik deze afsluit en de sleutel van het slot op het bijzettafeltje in de kamer leg.
‘Heb je nog iets te zeggen of denk je dat het misschien beter is om gewoon je mond maar te houden?’, mijn toon is denigrerend, door de bench heen kijk ik naar beneden.
Opgekruld ligt hij op het koude staal, zijn ogen naar beneden gericht.
Ik neem plaats in de enige stoel die de kamer heeft, een grote luie donkerbruine leren stoel. Mijn laptop pak ik van het bijzettafeltje en zonder verdere aandacht aan hem te schenken richt ik mij op de laptop.
Geduldig wacht ik tot alles opgestart is waarna ik het cam programma start. Het muziekje dat mij waarschuwt dat er een klant is klinkt door de ruimte, hij weet wat ik ga doen en kijkt op vanuit de bench.
Vriendelijk glimlachend kijk ik naar mijn laptop waar ik een gesprek start met een online slaaf.
Het slaafje in de bench kan niets anders dan toekijken hoe ik al mijn aandacht aan een ander schenk.

Ruim een half uur speel ik met mijn online slaafje, elke minuut die voorbij tikt levert mij 60 eurocent op wat al met al toch een leuk bedragje oplevert voor een uit de hand gelopen hobby.
‘Meesteres?’, zachtjes hoor ik zijn stem uit de bench komen. Geïrriteerd kijk ik op, ‘Wat is er? Kom je aandacht te kort?’.
Het blijft stil waardoor ik weet dat ik goed zat, natuurlijk komt hij aandacht te kort. Natuurlijk wil hij mijn aandacht en vervult het hem met afgunst om mij zo met iemand anders bezig te zien.
Natuurlijk hoopt hij dat ik hem nog goed onder handen neem vandaag, maar verdiend hij dat ook?
Ik besluit het hem te vragen en haal hem uit de bench. Aan de riem neem ik hem mee naar beneden waarna hij eerst in de tuin mag plassen.
Zijn schouders zijn gebogen, zijn lichaamshouding geeft zijn overgave goed weer.
Ik zie geen verdriet meer bij hem maar een heerlijke rust, de bench heeft precies datgene gedaan waar ik op hoopte.

Na het plassen neem ik hem mee naar binnen waar ik hem de opdracht geef het bad voor mij vol te laten lopen. Gedienstig gaat hij in de weer met bad olie en legt hij alles klaar zoals ik dat wens. Een glas water staat klaar naast het bad evenals een paar handdoeken en mijn badjas. Wachtend tot hij klaar is tik ik met mijn laars op de vloer. Het heeft effect want nog geen 30 seconden later staat hij voor mij.
‘Mag ik u helpen uit uw kleding Meesteres?’, hij vraagt het nederig en hoopvol waarop ik bevestigend antwoord.
1 voor 1 ritst hij mijn laarzen open, mijn rokje volgt waarna mijn topje en ondergoed niet lang hoeven te wachten. Galant helpt hij mij in bad om daarna naast het bad te wachten op de volgende opdracht.

Genietend laat ik het warme water mijn lichaam verwarmen, de amandelolie vult mijn neus.
‘Op het aanrecht staat een emmer, pak deze en gebruik hem hier in de badkamer’.
Meer woorden schenk ik niet aan hem.
Zijn billen wiebelen de badkamer uit richting de keuken om de emmer met schoonmaakspullen te pakken.
Niet lang daarna zit hij braaf op zijn knietjes de vloer te schrobben terwijl ik vanuit het bad genietend op hem neerkijk.
Heel lang blijf ik niet in bad zitten, net lang genoeg voor hem om de helft van de badkamer te boenen, de andere helft kan hij niet bij zolang ik in bad zit.
Demonstratief sta ik op uit bad waarop hij snel met een handdoek klaar staat.
Ik laat mij afdrogen en doe mijn badjas aan.

Wanneer ik naar de woonkamer loop om te gaan roken bemerk ik dat hij mij volgt.
Met een ruk draai ik mij om ‘Wie heeft jou gezegd dat je klaar was in de badkamer nietsnut? Hup schrobben jij dan heb ik in ieder geval nog iets aan je’.
Geschrokken mompelt hij een Ja Meesteres waarna hij zich weer aan de badkamer wijdt.

Mijn ogen vinden de keukentafel met speelgoed, ik zie een schortje en tepelklemmen liggen. Grijnzend loop ik naar mijn slaafje toe om de klemmen te bevestigen en hem het schortje om te doen. Na een minuut of 20 komt mijn slaafje naar mij toe en knielt netjes voor mijn knieen.
‘De badkamer is klaar Meesteres’.
Mijn voeten strelen zijn bovenbenen, plagend ga ik langs zijn kruis omhoog om te eindigen bij zijn lippen. Gewillig kust hij mijn tenen terwijl mijn andere voet zachtjes met de tepelklemmen speelt. Zijn gezicht vertrekt iets van de pijn maar hij zegt er niets over.

Het is 4 uur, tijd om af te ronden en hem weer naar huis te sturen.
Ik verwijder de klemmen en vertel hem dat hij zich aan moet kleden.
Eenmaal aangekleedt mag hij eventjes op de grond bij mijn voeten zitten.
Mijn handen strelen opnieuw zijn hoofd.
‘Heb je en fijne middag gehad?’, ik vraag het rustig.
‘Ja Meesteres, dank U wel Meesteres. Het spijt mij dat ik te laat was Meesteres, het zal niet weer gebeuren’.
Ik denk na over zijn woorden voordat ik hem vertel dat het inderdaad niet nogmaals gaat gebeuren. Mocht dit nog een keer gebeuren dan stuur ik hem direct naar huis en kan hij een nieuwe afspraak maken.
‘Ja Meesteres, ik begrijp het Meesteres’.

We knuffelen nog even voordat ik hem naar huis stuur en tevreden terug kijk op een ontspannen middag.

2 Reacties op Huisbezoek

Leave a Reply

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*