Meester en daan (fantasieverhaal) deel 6

Lees de andere delen

 

Meester loopt de slaapkamer uit en zo zitten we alleen naast elkaar op de grond. Het is even stil, ik ben bang dat daan boos op me is. Dat kan ik me goed voorstellen.
“Ben je boos op me?” zeggen we in koor.
“Hè?” zeggen we weer in koor.
Dan barsten we in lachen uit.
“Pff, jeetje rachab, als jij zoiets over mijn Meester zou zeggen, zou ik précies zó reageren.” zegt daan.
Dat is een opluchting.
“Meen je dat?” vraag ik.
“Ja! heb het lef niet!” zegt daan terwijl ze lachend haar vinger naar me heft.
“Hangt ervan af” zeg ik bedenkelijk.
“Wáár vanaf!” zegt daan
“Nou gewoon, hoe réchtvaardig Patrick is en of hij léuk is of niet.” zeg ik met een ondeugende en uitdagende glimlach.
daan pakt me stoeiend vast en al snel liggen we te stoeien en lachen op de grond dat het een lieve lust is.
“Dacht je dat ik het niet doorhad?” vraagt daan
“Wat?” vraag ik
“Nou dat vissen naar complimentjes over je Meester bijvoorbeeld.” zegt daan terwijl ze mijn handen tegen de grond gedrukt houdt en me speels lachend aankijkt.
“Oh, je deed het expres?” vraag ik
“Hmm min of meer.” lacht daan
“Maar, ik snap het niet. Meester gaat je hier zeker nog voor aanpakken, hem kennende.” zeg ik
“Hmm ja, dat zit er dik in.” zegt ze grijnzend terwijl ze half op haar lip bijt met een geile blik in haar ogen. Ze laat mijn handen los en gaat rechtop zitten. Haar flinke borsten wiebelen nog wat na.
Het is alsof ik mezelf zie zitten. Zo werk ik mezelf ook continu in de problemen.
“Oh dat doe ik ook altijd, mezelf zo in de nesten werken. Dat ik dat niet door had, ik was hier en daar best een beetje gepikeerd als ik eerlijk ben.” ik moet om mezelf lachen.
“Ja, dat zou ik ook zijn denk ik, daarom bracht ik het voorzichtig.” zegt daan.
“Dus wat vindt je dan van hem?” vraag ik.
“HA,HA, gewoon weer doorvragen hè?” zegt daan lachend.
“Nou, ja als je het niet wilt vertellen…” begin ik
“Dan verlink jij me wéér.” zegt daan.
“Nee hoor, cross my heart and hope to die.” zeg ik
“Dat kost je je leven, want je kiest toch altijd kant voor je Meester, of niet? Zelfs al zou het je leven kosten he rachab? Toch?” vraagt daan
“Ja dat is waar en jij?” vraag ik
“Hmm ja” zegt daan terwijl ze diep ademhaalt. Een zucht die ik herken, liefde.
“Meneer Silbi is niet Meester Patrick en andersom, ze zijn heel erg anders, maar ik ben gek op ze. Ze hebben allebei zo hun charmes.” zegt daan
“Okay ja, Mééster heeft zeker charme.” mijmer ik over Meester.
“Meester Patrick óók, rachab, dat zul je nog zien.” zegt daan.
Het interesseert me niet zo eerlijk gezegd, hoe haar Meester is. Het lijkt me moeilijk om straks uitgeleend te worden aan haar Meester. Een vreemde Meester en hoe gaat hij met mij om? Liefste ben ik gewoon bij mijn eigen Meester, ik weet nu al dat ik hem alleen maar zal missen.
Het is wel fijn dat ik daan nu leer kennen, daan is knap en lief, op die ene streek na, maar daar zal Meester vast nog maatregelen voor treffen en zo niet dan haar eigen Meester wel.

Bedenkelijk kijkend komt Meester weer de slaapkamer inlopen
“Zegge daan,” zegt Meester
“Ja Meneer?” vraagt daan
“Ik had Patrick net even aan de lijn, die vroeg hoe het met je gaat.” zegt Meester op een toon dat ik er de rillingen van krijg. daan schrikt zichtbaar.
“Nouuuu, ik heb verteld dat het heel erg goed gaat, dat je zelfs een geweldig uitgesproken mening aan het vormen bent onder de invloed van mijn papsoortige slavin rachab.”
We voelen allebei nattigheid. Dit kan nooit goed zijn.
daan slikt hoorbaar en we wachten allebei gespannen op Meesters bedoeling.
Meester draait een rondje op de luxe bureaustoel waar hij op zit.
“En toen vroeg Patrick waarover jij dan zo een uitgesproken mening had..” vervolgt Meester
“Dus toen heb ik hem haarfijn uitgelegd dat het over MIJ was en dat het niet zo geweldig klonk, dat ik er niet zo enthousiast van werd, zeg maar..” vervolgt Meester zijn relaas.
daan krimpt in elkaar, ze lijkt nu niet zo groot meer als toen ik haar voor het eerst van dichtbij zag.
ik voel me best wel rot, dit heb ik toch in gang gezet. Wist ik veel van die dynamiek tussen haar en Patrick.
Waarom heb ik haar eigenlijk verraden?
Oh ja, wacht even het ging over Meester en het was inderdaad niet zo best. Niemand praat zo over Meester, dus daan ook niet.
Het zorgt ervoor dat mijn gevoel verandert als een blad aan een boom. ‘ze heeft dit verdiend’, denk ik.

daan kijkt gespannen naar Meester.
“En toen?” vraagt daan
“En toen?” vraagt Meester
“Ja?” vraagt daan “was Hij boos?”
“Nee, Hij was niet boos.” zegt Meester lachend
daan haalt opgelucht adem en glimlacht zelfs even.
“Hij was furieus!” zegt Meester
‘furieus?’ bedenk ik me. Meester zal het toch wel wat aandikken? Hij plaagt maar wat, wedden? Klinkt toch wel wat overdreven in mijn oren.
daan weet ook niet of ze het moet geloven, ze kijkt even naar mij en weer naar Meester.
“Nee toch?” vraagt daan
“Voor jóu een vraag daan en voor Mij een weet. Ik ben hier degene die de vragen stelt en niet jij!” zegt Meester
daan zucht even alsof het haar irriteert.
Daarop grijpt Meester haar stevig bij haar haren en geeft een paar tikken tegen haar wang. Ferm, maar gedoseerd, zoals alleen Hij dat kan.
Altijd goed gemikt, zodat ogen en oren niet geraakt worden.
Die ultieme zelfbeheersing van Hem die je overal in terug ziet, in elke beweging, in elke actie, in elk woord, wind mij oneindig op.
Gefascineerd volg ik Hem, mijn aandacht volledig op Hem gericht.
‘sla haar’ denk ik ‘zal haar leren om zo over U te spreken’
Elk gevoel van medelijden en compassie dat ik altijd zo diep in me draag, is weg, verdwenen als sneeuw voor de zon, omdat ze het lef had iets onaardigs over Meester te zeggen.
Zelf zou ik haar geen pijn kunnen of willen doen, maar wat kan ik er nu van genieten om te zien dat Meester het bij haar doet.

Meester spuugt in haar gezicht.
“daantje, lellebelletje, zou Patrick nu boos zijn of niet? Wat denk jezelf?” Meester pakt haar bij haar wangen beet met zijn duim- en wijsvinger en knijpt ze stevig naar binnen, haar mond in. Zo kan ze niet praten.
daantje mompelt wat, maar er komt niets verstaanbaars uit.
“Wat zeg je? Ik hoor je niet!” zegt Meester plagend.
“Wat dénk jij ervan? en wat vindt jij ervan?” vraagt Meester
Hij knijpt nog harder en ik zie aan daan dat het pijn doet. Zijn andere hand pakt nu haar tepel vast. Hij knijpt erin en trekt eraan en draait aan die tepel.
“Ik hóór je niet daantje en we zijn juist zo benieuwd naar wat je nu allemaal te vertellen hebt.” zegt Meester
‘oh, wat is dit gemeen van Meester’ bedenk ik me. Ondertussen draai ik met mijn blote kutje op mijn hiel van opwinding, mijn kut wordt natter en natter om Meester zo bezig te zien. ‘Dat is mijn Meester’ denk ik, wat ben ik trots op mijn Meester.

Be the first to comment

Leave a Reply

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*