bdsm chat
Kinky BDSM dates bij jouw in de buurt!

BDSM als therapie?

Innerlijke demonen was zoals ze het zelf noemde. Demonen als foto’s en filmpjes in haar hoofd, niet te ontvluchten en altijd aanwezig. Het ging tijden goed en dan ineens weer niet. Wanneer ze sliep kropen ze uit haar hoofd, kropen ze door haar heen, over haar heen, ademden ze diep in haar longen en vulden ze elke porie die ze had. De foto’s en filmpjes werden gevoelens en emoties, gevoelens en emoties werden ervaringen angstaanjagend echt maar lang geleden gebeurd. Ze had het nog niet afgesloten hoe hard ze er ook aan werkte. Gelukkig waren een aantal dingen die haar innerlijke demonen tot rust brachten, een paar dingen die leegte gaven. Ze kookte, ze poetste, bleef bezig zodat haar hoofd minder tijd en ruimte had.

De eerste keer dat ze genoot van een spel met hem was emotioneel, eng, raar. De demonen waren stil. Het was of elke zweepslag, elke tik de demonen kleiner maakten, wegjoeg. Haar innerlijke rust. Hij was groter dan de innerlijke demonen, hij wist haar focus zodanig te vangen dat er geen ruimte was voor meer.

Objectief gezien weet ze dat het allemaal met stofjes in haar lichaam te maken heeft, blije stofjes die de overhand krijgen waardoor de negatieve dingen weggedrukt worden. Objectief gezien weet ze dat het spel geen spel met haar demonen is en zo voelt het ook niet.

 

Is het erg om BDSM te gebruiken als therapie? Om het als rustpunt in een woelig leven te hebben? Is het erg om een veilige plek te vinden vol pijn, vernedering of service waar je zelf om vraagt?

Hierover zijn de meningen ietwat verdeeld volgens mij. Persoonlijk denk ik dat BDSM enkel en alleen daarvoor gebruiken niet echt een optie is. Niet zozeer voor jezelf als wel wat je van de ander vraagt. Is het eerlijk om jezelf niet volledig te geven en dat wel van de ander te verwachten? Ik ga all in of ik ga all out ertussen in kan ik niet al heb ik het geprobeerd.

Losse spel contacten waar ik geen klik of band mee voel zullen voor mij nooit all in zijn. Nadien voel ik me zelfs een beetje gebruikt al gebruik je elkaar op dat moment eigenlijk ook.  In vaste contacten gebruik je elkaar ook maar wil onze menselijkheid er graag gevoel en emotie bij beleven en zien waardoor het dieper gaat dan oppervlakkig pijn of vernedering geven en ontvangen.

BDSM als therapie, een moment om zelf niet na te hoeven denken, los te laten en te voelen.

BDSM als therapie terwijl je gever bent kan natuurlijk ook, ook dan heb je al je focus nodig voor de ander en komen er blije stofjes vrij. Maar.. is BDSM als therapie niet juist schadelijker dan het lijkt? Nadien kan de drop komen, is die niet nog kwalijker?

Naar mijn idee staat of valt het allemaal met de juiste personen, iets waar je pas achter komt als je het doet. De drop kan voor zowel de Dom als de sub komen maar bij de juiste aftercare en met duidelijke afspraken is hier zeker wel doorheen te komen. Zolang beide partijen weten wat er speelt of kan spelen zie ik BDSM als toevoeging op therapie of als therapie niet als iets negatiefs.

 

Be the first to comment

Leave a Reply

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*


Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.