De Meesteres

Haar vernietigende blik maakt hem nog kleiner. Haar ogen branden dwars door hem heen terwijl hij op zijn knieen haar voeten bewonderd. Haar blik maakt hem klein, laat hem voelen dat hij waardeloos is maar geeft tegelijkertijd trots en warmte. Trots omdat hij, hoe nietig hij ook is, toch aan haar voeten mag zitten. Trots omdat hij als waardeloos onderkruipsel haar mag aanraken, strelen, kussen en dienen.

Haar stem druipt soms van de minachting, andere momenten is het doordrenkt met warmte en trots. Zijn Meesteres, hij kon het nog steeds niet geloven. De eerste keer dat zijn ogen op haar vielen leek zijn hart stil te staan.  Vrouwelijke rondingen, lange prachtig gevormde benen op een paar hemelse stiletto hakken. Natuurlijke dominantie, een zelfvertrouwen waar menigeen jaloers op zou zijn. Hij stond aan de bar met een drankje, verlegen had hij de ruimte door gekeken toen hij haar zag lopen.

Zonder aarzelen liep ze op hem af, haar ogen intens in de zijne tot hij verlegen neerkeek. Haar vinger onder zijn kin om hem te dwingen op te kijken. Het gemak waarmee ze zijn onderdanigheid triggerde, het verbaasde hem. Nog maar net was hij BDSM aan het onderzoeken, de club was zijn eerste echte bdsm gerelateerde feestje dus veel vergelijkingsmateriaal had hij niet. Natuurlijk had hij thuis online al heel veel opgezocht, menig porno film gekeken met heerlijke Meesteressen die de meest gruwelijke dingen deden met onderdanige mannen. Sommige dingen maakten hem bang, misselijk en zelfs onzeker of hij wel echt onderdanig was.  Andere dingen echter wonden hem mateloos op, zorgden voor een intens warm gevoel en een hunkering naar de echte beleving ervan.

En nu, nu mocht hij haar zijn Meesteres noemen. Ze was niet alleen van hem, hij wel alleen van haar. Hij wist dat hij haar moest delen maar begreep ook dat ze niet gelukkig zou zijn als ze zich bond aan slechts 1 persoon.  Haar hand kroelde zachtjes over zijn hoofd terwijl hij haar tenen 1 voor 1 kuste. De rode lak stak prachtig af tegen haar blanke huid. Vol genegenheid en trots dacht hij terug aan die eerste ontmoeting.

Die vinger onder zijn kin, de nagel die in zijn huid drukte. Haar ogen fel, vlammend en eisend. Ze vroeg hem wie hij was, wat hij wilde, waarom hij daar was en wat hij verwachtte. Vragen werden op hem afgevuurd zonder dat hij tijd kreeg over een antwoord na te denken. Hij wilde haar niet laten wachten, wilde haar niet wegjagen door te treuzelen waardoor hij zonder nadenken op alle vragen antwoordde zelfs op de laatste vragen.

‘Wil je met me spelen?’ – ja- was zijn simpele doch duidelijke antwoord.

‘Vertrouw je mij?’- ja- opnieuw duidelijk en simpel.

Hij kende haar nog geen 30 minuten maar had direct een vertrouwen die hij niet herkende. Het gevoel dat hij haar met zijn lichaam, geest zelfs leven kon vertrouwen.

Hij wist niet precies wat haar zo mooi maakte, haar ogen, haar wulpse figuur of zat het toch meer in haar uitstraling. Alles leek tot in de details doordacht, lange nagels gelakt en scherp, minimale sieraden en subtiele make-up. Haar haren kunstig opgestoken met hier en daar een een eigenwijze pluk die liet zien hoe lang haar haren waren. Een hand in zijn haar dwong hem naar beneden op zijn knieën. Ze nam plaats op een barkruk terwijl hij onzeker op zijn knieën omhoog keek.

Ze wist dat hij niet veel ervaring had, zoekend en vooral nieuwsgierig was naar meer. Hij had het net allemaal verteld toen ze de vragen op hem af vuurde. Waarom hij haar aandacht had getrokken wist ze niet maar dat ze hem zou krijgen wist ze al voordat ze voor hem stond. Zijn haar net lang genoeg om vast te grijpen, zijn lichaam in vorm maar met een buikje. Een beetje dromerig hadden zijn ogen gekeken toen ze naar hem toeliep. Geringschattend keek ze naar beneden, zijn blauwe ogen ontmoeten de hare waarop hij weer braaf naar de grond keek. Hij had potentie en iets ongrijpbaars waardoor ze hem wilde hebben. Ze wilde hem pijn doen, die dromerige blik wakker slaan en zien hoever hij wilde gaan voor haar.

Rustig bestelde ze een wijntje terwijl hij netjes aan haar voeten zat. Ze voelde zijn ogen op haar voeten gericht, bijna verliefd keek hij naar haar metalen stiletto hakken. De zwarte lak pumps waren haar favoriet, ze kon er heerlijk mee schoppen, de hakken prikten makkelijk en ze zaten als gegoten. Plagend liet ze haar voeten over zijn schouders gaan, haar hakken zachtjes in zijn schouders prikken terwijl ze een slokje van haar wijn nam.

Ze zou niet hard met hem spelen, net genoeg verlangen bij hem opwekken om te zorgen dat hij haar nooit weer zou vergeten. Haar pump bleef voor zijn mond zweven, wachtend op een actie van zijn kant. Zijn lippen raakten het lak voordat ze iets had kunnen zeggen. Tevreden keek ze naar haar slaafje in spé. ‘Toe maar, geniet maar even van mijn hakken. Je mag kussen en likken, strelen met je lippen maar je handen blijven op je rug’. Vol overgave begon hij, zijn lippen raakten elk deel van haar pumps. Het lak glanzende nog harder door zijn speeksel. Plagend duwde ze hem naar achteren, zoals verwacht viel hij om. Hij was zo gefocust op haar hakken dat hij niet meer had gedacht aan zijn houding, zijn handen lagen langs zijn lichaam in plaats van op zijn rug.

 

Haar blik was duidelijk, snel krabbelde hij weer op zijn knieën waarbij hij meteen zijn handen op zijn rug legde. ‘Sorry’, beschaamd keek hij naar beneden. Dit waren de momenten waar ze van genoot. De momenten waarop duidelijk was wie waar stond, of zat in dit geval. Met een glimlach maar ijskoude ogen keek ze neer op hem. Hij voelde haar hand voordat hij hem zag aankomen. Zijn oren tuiten van de impact voordat zijn wang gloeiend rood brandde.

‘Sorry wie?’, honingzoet klonk haar stem in tegenstelling tot haar blik.

Snel verbeterde hij zich naar ‘Mijn excuses Meesteres’.

Tevreden met de snelle respons aaide ze zijn hoofd.

Het begin van hun D/s was gezet, hij wilde haar meer dan ooit en zij wilde hem niet laten gaan. De onverwachte klap in zijn gezicht bracht hem weer terug naar het hier en nu. Zijn Meesteres tolereerde gedroom niet, niet wanneer hij haar behoorde te dienen.

‘Was je weer aan het dromen? Ben je liever in je dromen dan hier bij mij waardeloos stuk vreten?’. Geïrriteerd was ze opgestaan, hem weg duwend met haar voeten alsof hij een lastig huisdier was. Stamelend keek hij haar aan, bang voor haar furie maar ook opgewonden door de hele situatie. Minachtend spuugde ze in zijn gezicht. Ruw trok ze hem aan zijn haren mee naar boven, het deed pijn maar was ook zo heerlijk. Hardhandig werd hij in de bench op de slaapkamer geduwd. ‘Je wilt dromen? Ga maar dromen en laat ik niet merken dat je aan jezelf zit viespeuk’.

Haar blote voeten maakten amper geluid toen ze de kamer verliet en weer naar beneden ging. Hij genoot van de krappe ruimte, de vernedering van nergens heen kunnen en weten dat hij overgeleverd was aan haar genade. Ze had de bench op slot gedraaid, als ze wilde zat hij hier uren. De situatie wond hem op, met de grootste moeite beheerste hij zichzelf zoals ze had opgedragen. De tijd tikte voorbij, hij hoorde haar lopen, lachen en wat lekkers voor zichzelf pakken.Hij hoorde haar telefoneren met een andere slaaf waardoor hij zich nog nietiger voelde. Ze deed het expres, hem laten horen dat ze hem niet nodig had. Dat hij inwisselbaar was en daardoor er totaal niet toe deed.

Bij elke minuut die verstreek voelde hij zich kleiner worden tot het moment dat hij brak.

Een overweldigende emotie voer door hem heen, hij miste haar en haar warmte. Miste haar aandacht en voelde zich kleiner dan ooit. Hard snikte hij in de bench, niet opmerkend dat ze er bij de tweede snik al was. Haar warme handen haalden hem uit de bench.Rustig bracht ze hem naar het bed waar ze hem in haar armen hield tot het snikken overging in zacht snotteren en daarna in rustige ademhaling.

‘Je hebt het goed gedaan teefje, ik ben trots op je’. De simpele woorden brachten een nieuwe tranen val, ditmaal van geluk. Intens gelukkig knuffelde hij zijn Meesteres.

Haar handen streelden zijn hoofd, kriebelden zijn nek tot hij in slaap was gevallen.

Voorzichtig dekte ze hem toe met een deken waarna ze de slaapkamer verliet.

Grijnzend liep ze naar beneden, wat was ze toch onwijs trots op haar slaaf.

 

Be the first to comment

Leave a Reply

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*