VSSM Den Haag

De VSSM in Den Haag is verhuisd. Banana’s is niet meer. Weer een locatie minder waar we terecht kunnen voor onze kinky en bdsm-feesten. Jammer, er blijft weinig over zo, want een nieuwe vergunning krijgen gaat niet meer.

Club Ron huisvest voortaan de meetings voor de VSSM. Ik besloot er eens een kijkje te gaan nemen. In Club Ron ben ik al eens eerder geweest voor meetings. Club Ron is een mooi bordeel vlakbij de Laan van Meerdervoort. Veel kamers en hoekjes en een grote rookruimte en grote rookvrije ruimte met bar om te relaxen. Op de kamers is speelgelegenheid met hier en daar een bdsm-toestel en er is zelfs een zwembad, waar mensen ook gebruik van maken.

Je kunt je binnen omkleden, dus je hoeft niet in je BDSM-kloffie over straat, dat is wel zo prettig. De entreeprijs is ook schappelijk, Eu 12,50 voor niet-leden, leden mogen gratis naar binnen. Ik ben geen lid van de VSSM, dus ik moest Eu 12,50 entree betalen. De drankjes kun je bestellen met een munt welke je bij binnenkomst kunt kopen. Ze kosten Eu 2,50 per stuk en als je weg gaat kun je het overschot weer inleveren.

Het was er gezellig druk, niet afgeladen, lekker de ruimte om normaal rond te lopen en een gesprek te kunnen voeren met vrienden en bekenden. Op de kamers wordt al snel driftig gespeeld. Toch kun je nog wel een plekje vinden als je er 1 zoekt en soms moet je even wachten als je een plekje zoekt om te spelen. Er is genoeg ruimte om aan de beurt te komen. De sfeer op deze feesten is gemoedelijk, consent staat in een hoog vaandel. Je raakt mensen niet zomaar aan zonder toestemming. Voor wilde seksfeesten moet je ergens anders zijn, dat is duidelijk. Ik houd van beiden, dus je zult me op verschillende soorten feesten met verschillende settings tegen kunnen komen. Het aanpassen vind ik totaal niet moeilijk, je merkt gelijk wat voor sfeer er op zo’n feest hangt en wat gebruikelijk is.
Het publiekelijk af staan trekken op het spel van een ander wordt ook lang niet altijd en overal gewaardeerd. Ik heb zelfs het vermoeden, dat de tolerantie daarvoor steeds minder groot wordt.
BDSM’ers zijn tenslotte lang niet altijd wilde en polygame mensen die zomaar een geile show voor anderen weg willen geven. Er zijn ook heel veel monogame stellen bij die een plek zoeken om te spelen, omdat dit thuis niet altijd kan en hun voorkeuren graag willen delen met gelijkgestemden. Op gepaste afstand stilletjes kijken naar het spel is niet erg, jezelf erop bevredigen is vaak niet gewenst en ongevraagd zelf actief mee gaan doen is zeer ongepast en kan je een verwijdering van het feest opleveren.

Dus eigenlijk heb ik er niet veel te zoeken zonder mijn Meester bij me, maar ik vind het wel leuk om de sfeer te proeven, de spellen te zien en mensen te ontmoeten. Er komen ook mensen zonder partner, dus wie weet vind ik nog iemand waar het mee klikt om eens mee te spelen. Alleen vanavond niet. Wel krijg ik spontaan een voetmassage aangeboden van een mannelijke sub en daar heb ik wel zin in, want mijn voeten zijn pijnlijk geworden van het lange staan en lopen op mijn hoog gehakte lakschoenen. Naast de voetmassage en gezellig babbelen met mijn vrienden en wat nieuwe mensen die ik heb ontmoet, gebeurt er dan ook helemaal niets vanavond bij mij en dat is ook prima en zeker geen verloren avond. Ik breng verslag uit bij mijn Meester de volgende dag en zeg dat ik hem gemist heb. Het vertrouwen wederzijds is groot, de liefde een feit.

Be the first to comment

Leave a Reply

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*