Meester en ik in het appartement deel 2 (fantasieverhaal)

De volgende ochtend, word ik wakker van gerinkel. Ik schrik altijd erg, soms kan ik zo erg schrikken dat er een stroomstoot door mijn hoofd heen gaat, dat is dan erg pijnlijk. Meester vindt het maar wat leuk om ermee te spelen, maar zelf vind ik het niet altijd even grappig. Gelukkig houdt hij er wel rekening mee, sinds hij de ernst ervan snapt. Deze keer schrik ik wel, maar niet té erg.
“Hè wat? wáár ben ik, wat?” Ik realiseer me even niet waar ik ben. Alles lijkt hier vreemd, maar al snel kijk ik in de grijnzende blik van mijn Meester.
“Goedemorgen slavinnetje. je weet dat Ik er niet van houd om in mijn eentje wakker te zijn.” zegt Hij smalend lachend, terwijl hij met de ketting zit te spelen.
Een diepe zucht, oh jee is het alweer ochtend? Tijd om op te staan? Wat een slavendrijver is mijn Meester zeg.
“Oh nee. Rót op!” zeg ik en draai me om en trek de dekens over mijn hoofd heen.
“Huh? Rot op!? Wat zeg je nu?? Heb ik toch niet goed verstaan zeker?” zegt Meester
“uhuh” kreun ik, waarmee ik zeggen wil. “Toch wel”
Meester rinkelt met de ketting en ineens voel ik de ketting aan mijn enkel trekken.
“NEEEeee!! arrghh” boem, met een klap val ik uit het bed, op mijn bips. Daar zit ik dan, in mijn blootje op de grond.
Meester heeft het ontzettend naar Zijn zin en buldert van het lachen. Hij geeft me een speels schopje tegen mijn billen.
“Rótzak” zeg ik terwijl ik de slaap uit mijn ogen wrijf. Een ochtendhumeur had ik altijd al en dan interesseert het me niet wat erop volgt ook. Ik kan er gewoon heel slecht tegen om wakker gemaakt te worden.
“Rótzak he? Zal je laten zien wat een Rótzak met je doet!” zegt Meester nu iets minder geamuseerd.
Hij maakt mijn boei los en trekt me aan mijn haren omhoog, duwt me vooruit de badkamer in en zet de douche aan. Praktisch helemaal koud. Hij boeit mijn handen vast achter mijn rug.
“je wilde toch douchen vannacht? Nou hier is dan je douche,” zegt Meester
Hij duwt me met beleid, maar kordaat de douche in. Ik stribbel nog wat tegen, maar het heeft geen zin. Hij is zo sterk, in een goede beweging heeft hij me er zo onder, met mijn handen in de boeien, zodat ik niet bij de waterkraan kan.
“Zeg dat het je spijt.” zegt Meester
“Nee!” zeg ik recalcitrant en onderwijl gil ik van het koude water. Wakker ben ik nu wel, dat is één ding wat zeker is.
Intussen sta ik te bibberen van de kou. Even ging nog wel, maar het voelt steeds kouder.
“Rótzak he? Dus ik ben een Rótzak? Nou? Moet ik je laten zien wat een Rótzak nog meer met je doet, rachabje?” vraagt Meester.
“Nee Meester, het is wel genoeg zo.” zeg ik
“Heb nog geen ‘sorry BovensteBeste Meester’ gehoord!” zegt Meester.
“Sorry, BovensteBeste Meester” zeg ik nu toch maar.
Meester doet de deur gelijk open en zet de kraan uit.
“Rótzak he? Ga op de grond zitten en doe je mond open hup.” Meester haalt zijn lul tevoorschijn en ik weet al wat er komen gaat. Ik zal de volle laag wel krijgen van zijn pis.
Rustig zit ik af te wachten op wat er komt en voor ik het weet heb ik de eerste straal al te pakken. Vol in mijn mond. Ik luister naar het rustgevende geluid van het gekletter van zijn pis op mijn lijf en in mijn mond.
Het is heerlijk om zo ‘niks’ te zijn en me ‘niks’ te voelen, de vernedering maakt dat mijn kutje alweer gloeit van opwinding.
Hij pist mijn hele lichaam onder. Pist in mijn haren, mijn gezicht en over mijn tieten en zelfs over mijn kut.
Dan als Meester klaar is, spuugt hij nog een keer op me en zegt: “Zo, ga maar douchen.”
Alleen zit ik nog vast en kan ik zo niet gaan douchen.
“Dat is jouw probleem.” zegt Meester, als ik hem daarop attendeer.
“Meester? Toe nou Meester?” ondertussen krijg ik weer de rillingen, krijg ik het koud, doordat ik zo in de douche moet blijven wachten. Het lukt me wel om op te staan, ondanks de gladde vloer en de houding waarin ik beland was.
Daar sta ik te bibberen als een rietje, met mijn handen vastgebonden op mijn rug, mijn lichaam zeiknat van de urine.
“Toe nou Meester? ik krijg het koud.” probeer ik nog een keer.
“je had me toch niet nodig net? Toen kon ik toch oprotten? Zal ik nu dan maar oprotten?” vraagt Meester.
“Nee, Meester, ah kom op nou. Ik was móeee, dat weet U toch dat ik dan zo reageer? Dan slaap ik nog half en kan niks me schelen. Al ontploft er een bom, dan blijf ik nog liggen.” Verdedig ik mezelf.
“Oh, dus het was eigenlijk jouw schuld niet? Het was eigenlijk MIJN schuld?” vraagt Meester.
Grrr dit is typisch Meester he, daar win je het toch nooit van. Ik met mijn grote mond altijd. Toch weet ik ook dat hij het niet anders zou willen. Als ik te lief ben, te ‘papsoortig’, zoals hij dat noemt, dan wordt hij pas echt vervelend. Dat is ook, omdat hij zich dan niet kan afreageren zoals hij nu doet. Dit is ons spel en we genieten er allebei van.
“Nou? Dus het was eigenlijk MIJN schuld, dat jij zegt dat ik een Rótzak ben en op moet rotten? Verklaar je nader rachabje. Ben nu wel erg benieuwd naar je antwoord.” zegt Meester, terwijl hij heel rustig op de w.c.pot zit tegenover de douche, relaxed leunend tegen de stortbak. Het is een apart gezicht. Ze zouden het moeten filmen, bedenk ik me. Armen over elkaar, stoere blik. Een macho Meester op een w.c.pot.
Dan heb ik het niet meer en moet ik lachen.
“Wat is er? Waarom lach je?” vraagt Meester.
“Gewoon, hoe U daar zit. Zo streng kijkend, zo stoer, armen over elkaar, maar U zit op een toiletpot Meester.” zeg ik hikkend van het lachen. Ik denk terug aan een opmerking die, van de week, op internet gemaakt werd over foto’s van Dominanten op een troon en nu zie ik dus mijn Meester op ‘zijn troon’ zitten, de toiletpot. Die gedachte, maakt dat ik het helemaal niet meer heb en ik begin dus nog harder te lachen.
“Lach je me nou uit? Zit je me nou werkelijk uit te lachen, rachabje?” vraagt Meester.
“Neeeeeeee, hahahaaaaaa ik pis in mn broek!” zeg ik gierend van het lachen.
“Nou dat kan niet hoor, want je hebt geen broekje aan. je bent nakend. Dat is het enige goede aan jou op dit moment.” Zegt Meester en ik zie een lichte glundering in zijn ogen. Hij moet ook lachen, maar houdt het duidelijk in.
“Dus, sta je nu weer tegen me te liegen ook nog. Nou, nou rachab. Eerst scheld je me uit, dan lach je me uit, dan lieg je tegen me. Wat komt er nog meer vandaag? Wat een wáárdeloze slavin ben jij zeg. Wáárdeloos.” Meester heeft er zin in, ik zie het aan zijn ogen en houding.
Ik heb de slappe lach en kom niet meer bij. Inmiddels ben ik al aardig opgedroogd en heb het dus niet koud meer.
“Enne, wat is er eigenlijk mis met een w.c.pot?” vraagt Meester. Oh jee, shit die had ik nog niet aan zien komen. Hij trekt me uit de douche, mee naar de w.c.pot en duwt me dan met mijn hoofd in de w.c.pot.
“Dus het is grappig he? Een stoere Meester op een w.c.pot? Nou weet je wat ik grappig vind rachab? Een brutale slavin IN een w.c.pot!”
Ik hik en proest van het lachen, maar moet ook mijn mond nu dicht zien te houden, voordat ik wat van het toiletwater in mijn mond krijg. Gelukkig draait hij mijn hoofd al wat om en duwt hij de achterkant van mijn hoofd in de pot en niet mijn gezicht.
Het lachen vergaat me snel, als ik voel hoe mijn haren nat geworden zijn van het toiletwater en zo langs mijn hoofd druppelt. Dan trekt Hij de pot nog een keer door ook. Met mijn hoofd erin.
“Gatver” zeg ik, wat een ranzig gevoel is dat zeg. Het is maar water, maar toch.
“Ah, nu lach je niet meer hè? maar ik wel!” Meester lacht nu heel hard en ik heb het nakijken.
“Blegh, bah bah bah.” zeg ik en wilde dat ik mijn grote mond eens een keertje gehouden had vanochtend.
Meester trekt mijn hoofd weer uit de pot en kijkt me diep in mijn ogen aan.
“Ah, kijk, zo zie ik je het liefste. Stinkend naar de pis met je hoofd in de pot. Dat is waar je thuishoort.”
Het klopt allemaal weer veel te precies. Deze volgorde, het is net alsof ik er flink ‘ingestonken’ ben en Hij allang wist dat ik zo zou reageren en alles uitgestippeld had. Al lang en breed vóór ik wakker werd.
“Ja Meester, dat is waar Meester” zeg ik en ik voel mezelf klein worden.
“Nou, heb je nog wat te zeggen tegen je Meester?” vraagt Hij
“Ja Meester, het spijt me” zeg ik en snikkend stort ik me aan Zijn voeten.
Daar huil ik zachtjes, maar flink door. Ondertussen kus ik Zijn voeten.
Meester maakt dan de boeien los en raapt me op van de grond. Ook al ben ik verworden tot een smerig hoopje snot en pis en toiletwater.
Hij houdt me stevig vast en knuffelt me, zoals ik nog nooit geknuffeld ben.
“kleine opdonder” zegt Hij tegen me en drukt een kus op mijn lippen.
“Heb van je genoten. Ga nu maar snel douchen, want we moeten zo nog even wat boodschappen halen”
“Houd ook van U Meester en sorry” zeg ik snikkend
“1 ding rachab. Ik wil niet dat je ooit ergens spijt van hebt, behalve als ik het je vraag.” Een dikke knipoog en Hij is vertrokken.

Be the first to comment

Leave a Reply

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*


Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.