jij bent erger dan Ik

Meester heeft het al een aantal keren terloops gezegd.
“jij bent erger dan Ik rachabje!” zegt Hij dan tegen mij. Deze keer ga ik de discussie met Hem aan, want ik ben het er niet mee eens. Hoe komt Hij er bij?

“Hoe bedoel Je? ik erger dan Jij? Echt niet hoor!” Verdedig ik mezelf.
“Oh jawel echt wel, ja echt hoor. je hebt Mij nooit horen zeggen dat ik wel even 10.000 volt door je lijf wil jagen. Ik speel met veel minder” grijnst Hij.
10.000 volt door mijn lijf heen jagen? Waar heeft Hij het over? Het duurt even voordat ik me herinner dat ik een apparaatje tegen hoofdpijn gebruikt had dat op electriciteit werkte. Meester vroeg toen heel belangstellend hoe ik dat toch vond, dat prikkelende electrische apparaatje tegen mijn hoofdpijn?
Ik had, zonder er goed over na te denken, geantwoordt dat ze beter 10.000 volt door mijn brein kunnen jagen om die hoofdpijnen eens goed om te leggen.
Totaal niet bij nagedacht zo bleek en ik begreep de interesse ook al niet echt, totdat Hij zei dat mijn harde grens ‘electroplay’ nu wel van het lijstje geschrapt kon worden toch?
Ja, ik was er flink ingestonken en ook nu wordt dit weer tegen me gebruikt.

“Zucht, maar Je denkt toch niet dat ik dat echt meen!” zeg ik lachend, er dan nog van overtuigd dat ik deze discussie makkelijk kan winnen.
“Ja, net zoals je het niet meende, toen je je eigen borst met een scheermesje openreet zeker? Het litteken staat er nog!” zegt Hij
“Zucht, dat was een miscommunicatie” verdedig ik me schamper en zo groot is het litteken niet eens. Hij overdrijft wel schromelijk. Hooguit een streepje van 1 cm. Overdrijven is ook een vak. De littekens die de katten, waar ik als klein meisje mee speelde, op mijn armen hebben achtergelaten zijn groter. Intussen voel ik toch de moed al in mijn schoenen zinken als een baksteen.
“Oh ja, dan zijn al die fantasietjes van je, waarvan zelfs mijn oren nog gaan klapperen, zeker en vast ook een miscommunica’tietje’ he rachabje?” zegt Hij weer op Zijn eeuwig denigrerende toon.

“Trouwens, even tussendoor, over tietjes gesproken…” grijnst Hij.

zucht, ik laat het gelaten over me heen komen.

“Wie wilde ook weer haar tepels eraf gesneden hebben he?? was dat j.ó.ú.w idee of de Mijne? nou???” Meester krijgt nu echt de smaak goed te pakken.

“Ja, maar” stamel ik, aan dat moment terug denkend, dat ik dat inderdaad gezegd heb, maar dat was meer omdat ik ervan baal dat ze zo gevoelig zijn. Niet, omdat ik dat nu héél erg meende ofzo.

“NOU rachab??” Houdt Meester vol. Langzaam aan voel ik me steeds meer in het nauw gedreven.

“Já, Meester dat was ik ja” geef ik schoorvoetend toe en ik zeg er dan snel achteraan,
“máár dat was alleen maar, omdat..” maar ik krijg de kans niet en Meester onderbreekt me alweer.

“én je clitje dan? Die moest toch gelijk mee verdwijnen met die tepels? Nou, rachab als ik naar jou moet luisteren, ligt er straks nog 1 klein hopeloos stukje bloedend vlees op de grond en zijn alle leuke stukjes al weggesneden en weggegooid en daar moet ik dan nog mee spelen?

“Oh ja en dat was nog niet alles, want wat dacht je van het ideetje om je tanden eruit te trekken? Was dat ook, alleen maar omdat.. uhhh?” gaat Meester onverminderd door. ik wilde alleen maar dat Hij zijn mond nu hield, dit klinkt echt heel slecht om dit zo terug te horen. Op het éénmalige kleine ongelukje met het scheermesje na, was het puur mijn sterke figuurlijke manier van uitdrukken geweest. Ik druk me nu eenmaal vaak sterk uit. Niks dat ik serieus meende, dat lijkt me toch logisch??

“Nee, dat was inderdaad niet alleen maar omdat.. uhh” shit wat zit ik alweer klem zeg, Bah. Kan me nog steeds niet herinneren hoe Hij daaraan gekomen was en eigenlijk ook niet eens meer wáárom ik dat zei. Damn, ik moet echt opletten wat ik zeg! Everything you say will be used against you in Silbi’s law!

Meester is duidelijk aan de winnende hand en dat geeft Hem plezier. Hij maakt de vloer compleet gelijk met me en het is nog allemaal mijn eigen schuld ook.

“Jahàhh rachabje, het is maar goed dat IK er ben, om je tegen jezelf te beschermen he?” zegt Meester nu grijnzend van oor tot oor. Het is dat Hij achter zijn computer zit, anders dartelde Hij nu vrolijk rond in zijn woonkamer, terwijl Hij duvelsprongetjes maakte.

“jah Meester, zucht, ja ik denk ‘ut Meester.” Diepe zucht, Hij wint.

Be the first to comment

Leave a Reply

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*