Vakantie met Meesteres

Het zit er weer op, 2 weken samen met Meesteres in de Portugese zon. We hadden een eigen villa gehuurd met zwembad. De dag voor we vertrokken kwam Meesteres terug uit Dubai. Zoals altijd had ze me voor haar vertrek in mijn kooitje opgesloten. Daarvoor had ik ook al enkele weken niet mogen klaar komen. Het was dan ook 6 weken geleden toen ik Meesteres weer zag. Ze had echter geen enkele intense om me vrij te laten en de sleuteltjes verdwenen dan ook veilig in haar prachtige boezem.
De vakantie was vooral ontspannen, overdag lagen we aan het zwembad of het strand. ’s avonds wat drinken en voor vakantietijd vroeg naar bed. Meesteres was heel erg lief maar liet geen kans onbenut om me te teasen. Ik had het er moeilijk mee maar zoals altijd als Meesteres maar relaxed en gelukkig is dan ben ik het ook. Ze had me beloofd om mee te bevrijden in de tweede week dus wat er ook zou gebeuren dan kan ik nog wel volhouden.
Toen week twee begon zette ze een poll online waar ze haar volgers vroeg of ik vrij mocht of nog een maand kuis moest blijven. Mijn humeur sloeg meteen om, dit was niet eerlijk! Meesteres moest lachen met mijn emoties. Het was voor mij dan ook geen verrassing om te horen dat twitter had besloten dat ik nog een maand kuis moest blijven. Ik kon me nog net inhouden om niet in huilen uit te barsten en ontweek Meesteres de rest van de dag zoveel mogelijk.
Na een lastige nacht waar ik ongeveer elk uur in pijn wakker werd was het eindelijk ochtend.
Meesteres keek me lachend aan en zei, dacht je nu echt dat ik twitter zou laten bepalen wat er met mijn eigendom gebeurd? Ik keek haar verlangend aan en zag dat ze het sleuteltje langzaam omdraaiend en ik was weer vrij.
Ik was nog op mijn hoede, Meesteres had al eerder me vrij gelaten om na een paar keer edgen me weer op te sluiten. Ze zei eerst ik en wees op haar goddelijkheid. Ze was super opgewonden en het duurde dan ook niet lang voor ik haar bekende geluiden hoorde. Nu was het moment daar…
Gelukkig zei ze doen, blijf daar en ruk je klaar. Een paar minuten later kwam 6 weken frustratie uit me gespoten. Yes…
Meteen daarna gingen we Lagos bezoeken wat een uur rijden was. Ik had nog geen controle over mijn emoties en Meesteres bleef maar zeggen hoe dankbaar en opgelucht ik wel moest zijn nu ik weer vrij was. In plaats van dankbaarheid groeide de irritatie met de minuut. Ik wilde schreeuwen, huilen er zat nog een explosie aan emoties in me opgekropt van de laatste weken. Ik was dankbaar maar frustratie verdwijnt niet direct na een keer klaar komen. Uiteindelijk heb wat dingen gesnauwd waar ik later veel spijt van had.
De volgende dag voelde ik me veel beter en na een gesprekje met Meesteres waren we weer klaar om van de zon te genieten. Voor mij was het weer duidelijk dat ik nog steeds een hele weg te gaan heb in mijn kuisheidstraining. Ik hoop dat Meesteres mijn uitbarstingen blijft vergeven en niet opgeeft me te trainen.

Be the first to comment

Leave a Reply

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*