bdsm chat
Kinky BDSM dates bij jouw in de buurt!

BDSM subcultuur

BDSM is een subcultuur. BDSM’er zijn is een uitzondering. We zijn een minderheid. Zelfs nog kleiner dan de homo-minderheid.
Als minderheid loop je tegen bepaalde obstakels aan in het leven en met een subcultuur kun je deze gaan ondervangen.

Daarom ben ik blij met de subcultuur zoals die er is. Het is niet altijd pais en vree, er zijn onderling nog genoeg verschillen, grote verschillen zelfs. Verschil van opvattingen en verschil van beleving. Als voorbeeld, houdt meer dan 70% van de BDSM’ers zich bezig met fysieke BDSM. Mijn Meester en ik houden ons meer bezig met emotionele BDSM. We zijn dan dus nog eens een minderheid onder de minderheid, maar aan het einde van de dag is het BDSM dat ons weer allemaal met elkaar verbindt en in contact houdt. Ook met al die verschillen, ook met al onze eigenaardigheidjes, gekibbel op fora en dergelijke.

Veel BDSM’ers herkennen het wezenloze gevoel, wanneer we onder de meerderheid leven. Het gevoel van er niet thuis horen, er niet bij horen, anders zijn. We denken anders, we beleven anders en we voelen anders. Niet allemaal hetzelfde, maar we begrijpen élkaar in ieder geval wel al stukken beter als dat de doorsnee mens dat kan of doet. Op een enkele vanilla na die over een geweldig inlevingsvermogen en ruimdenkendheid beschikt, maar zelfs dan is het nog meer een acceptatie van “die lieve, maar eigenaardige rachab” in plaats van het echt kunnen begrijpen.

De act die je op moet voeren in de dagelijkse samenleving, om niet te veel op te vallen en zorgen dat mensen geen aanstoot aan je nemen, die wordt weleens teveel en dan is toch niks fijner dan onder gelijkgestemden zijn, waar je het masker kunt laten vallen en jezelf kunt zijn. Grapjes maken, zoals ze altijd al in je opkomen, maar je dan niet in je eentje stiekem om hoeft te gniffelen, maar gewoon hardop eruit kunt gooien en zien dat mensen hard meelachen in plaats van je scheef aankijken, omdat ze totaal niet begrijpen waar je het over hebt.

Onze subcultuur, waar ook zakelijke deals gesloten worden. Mensen onderling zoeken naar dienstverleningen, want er is toch niks prettiger dan samen te werken met iemand waarvoor je, jezelf niet hoeft te verbergen en waarvoor je niet bang hoeft te zijn dat je op een dag gechanteerd of getreiterd wordt met je geaardheid.
Daarnaast is het een kwestie van helpen en geholpen worden. Regelmatig komen er dan ook oproepjes voorbij of er mensen zijn die een helpende hand uit kunnen of willen steken.

In de afgelopen jaren zijn er ook heel wat BDSM’ers te jong van ons heengegaan. Kanker en zelfmoord zijn de voornaamste oorzaken die nog in mijn geheugen zijn blijven hangen. Mensen die we eens hadden ontmoet, maar ook mensen die we alleen van onlineactiviteiten kenden, maar in ieder geval met meeleefden.

Relletjes, relaties die uitgaan, mensen die over de schreef gaan wat je dan misschien terug leest in een nieuwsbericht, maar ook mensen die elkaar vinden, trouwen of gaan samenwonen.
Vriendschappen, ruzies, helpende handen, stokende woorden…… Het leeft en het is net het echte leven, maar bovenal is het de plek waar ‘wij’ gewoon ‘wij’ kunnen zijn. Zonder poespas.

En dát is zo ontzettend belangrijk voor mij, maar ook voor de volgende generatie. Waar ik totaal verloren raakte met mijn BDSM-gevoelens op mijn 16e en daardoor in verkeerde handen terecht kwam, is er nu hier een community waar mensen terecht kunnen met hun gevoelens en vragen. Ik hoop dat het ze de eenzaamheid, verlorenheid en het gebrek aan zelfacceptatie fors kan besparen.
Wanneer je namelijk een minderheid in de wereld bent, dan valt dat niet mee. Zelfs niet in een tolerant en vrij land als Nederland. Zelfs hier is de maatschappij nog keihard voor minderheden. Je bent namelijk ‘raar’, je wijkt af en als je afwijkt dan denken mensen dat ze een gegronde reden hebben om naar tegen je te doen. Dan moet jij maar normaal zijn.
Dat dit net zoiets is als van een vijfkantje verwachten dat hij een vierkantje wordt, dat snappen ze niet en daar moeten wij de klappen voor opvangen.

Daarom vind ik het zo belangrijk dat jongeren die plek hebben, die ik niet had. Een plek waar ze leren wat het inhoudt om een vijfkantje te zijn en hoe ze zich kunnen wapenen tegen de pesterijen van de vierkantjes die willen dat ze ook een vierkantje worden.
Er zijn goede voorzieningen daarvoor opgezet. Een aparte jongeren community en aparte jongerenmeets, omdat jongeren doorgaans echt niet zitten te wachten op hitsige oudere mensen die ze wel even ‘wegwijs’ willen maken. Nee, het is hun weg en die is alleen maar voor ze opengebroken.

Onze subcultuur is me dus lief, ook al ben ik ook daar nog een minderheid in de minderheid. Het is wel de plek waar ik uit mijn schulp kon komen en kon leren dat niet alle mensen de nare wezens zijn zoals ik ze had leren kennen in mijn leven.
Je leert wel zien, dat de vijver waaruit we vissen klein is. Er zijn meer mannen dan lantaarnpalen, dat is waar, maar er zijn niet meer Dominanten dan lantaarnpalen en er zijn al helemaal niet meer emotioneel Sadisten als lantaarnpalen en dat is ook de reden dat ik wacht op mijn Man. Hij is uniek en Hij is dat waard en ik weet dat Hij mij de pijn kan geven die ik nodig heb, zonder me ermee te vernietigen, maar me ermee te laten groeien en bloeien tot de rachab die ik bén en wil zijn en dat zal ik pas echt kunnen bereiken als Hij en ik samenkomen. Zonder mijn Meester, ben ik incompleet, maar ik heb wel fijne vrienden uit de prachtige subcultuur die me begrijpen en steunen.

2 Reacties op BDSM subcultuur

Leave a Reply

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*


Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.