Het goddelijke in BDSM

Ik snap het fetisj aspect van bdsm dat is heel tastbaar. Mijn fetisj is pijn, eigenlijk klopt dat niet mijn fetisj is het gevoel dat ik heb na de pijn. Het lege gelukkige moment waarbij alle dagelijkse banaliteit verdwenen is en je alleen bent op de wereld samen met de persoon die je daar gebracht heeft. Het werkt alleen maar als je die persoon ook vertrouwd en je zelf volledig aan haar heeft. Ook dan is het nog niet genoeg ze moet je geschenk aanvaarden en voorzichtig behandelen en sturen. Pas dan werkt het anders is er alleen pijn. De hoeveelheid pijn die je aankan is begrenst, verschillende niveaus bij verschillende mensen maar altijd een grens. Het is pas als het vertrouwen er is dat je dit kunt overstijgen.

Ik heb het onlangs gezien met een sissy, die heel de dag gebruikt is geweest en steeds dieper in haar rol zakte. Op het einde van de dag, heeft Meesteres haar eerst door mij en daarna alleen met haar strap-on genomen. Voor het eerst heeft ze zich volledig laten gaan en kwam in een toestand die ze zelf beschreef als “The best feeling in the world”.

Deze unieke momenten die je slechts een aantal keer in je leven meemaakt is wat goddelijk is aan de bdsm. Natuurlijk noemen we soms Meesteressen Godinnen maar dat is maar een naam. Natuurlijk aanbidden we ze maar dat is maar spel, een vlucht uit het dagelijkse leven. In mijn femdom relatie, doe ik wat Meesteres wilt. Ik doe het huishouden, kook, breng haar drinken, masseer haar voeten. In ruil krijg ik een relatie die vloeit in het dagelijkse leven. Ik moet geen energie steken in tegen wringen. Dat past ongelooflijk goed bij mij. De grote dingen in het leven zijn we veel meer gelijken. Hoewel Meesteres haar natuurlijke dominantie dan altijd de boventoon neemt. Maar als het niet goed gaat ligt het eigenlijk altijd aan mij. Ik laat het te ver komen en daar moet ik nog in groeien.

Is ze in ons spel mijn Godin, meestal niet maar soms ben ik zo verliefd op haar en kan ik geen genoeg van haar krijgen en is voor mij de belangrijkste persoon op aarde, mijn godin. Dat is het hem, natuurlijk zijn Meesteressen niet beter dan iemand anders, we zijn gelijk en we hebben elkaar allemaal te respecteren. Maar soms zijn er van die unieke momenten dat mijn Meesteres heel even voor mijn goddelijk is.

2 Reacties op Het goddelijke in BDSM

  1. I read your posts in translation, courtesy of Google, so I suspect that sometimes something is lost, but even in translation that was a beautifully poetic peice, very insightful. I classify myself as masochistic and submissive as you do, but suspect I am neither to quite the extent you are, nevertheless that post reflected my own thoughts and experience exactly and elequoently. Thanks for writing.

Leave a Reply

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*