De weddenschap: BDSM is (g)een spelletje!

Iets meer dan een jaar geleden is een spel tussen mij en Clubsas verkeerd afgelopen. Tenminste, daar kwamen we de weken na het spel achter. Daar heb ik vijf maanden geleden deze writing over geschreven.

Voor wie geen zin heeft in leeswerk zal ik het einde van die writing verklappen:

Voor de lezers: Ik had het moeten weten. Mind Play is niet safe, sane en consensual. Mind Play is RACK: Risk Aware Consensual Kink. En die awareness dat het consent kan vertroebelen als je speelt met de psyche van een ander lijkt vanzelfsprekend, maar daar had ik toch dit leermoment voor nodig.
Wat ze ook zeggen, een stopwoord is geen safeword. Slechts een hulpmiddel, en zeker niet zaligmakend.

Vijf maanden geleden waren we nog voorzichtig stapjes aan het maken. Veel botsen, frustraties en onmacht hebben ons goed in de weg gezeten. Maar door te blijven communiceren (yay voor poly relaties) en met het juiste zetje van onze coach zijn we weer op de goede weg geraakt.

Er is wel iets veranderd in ons spel. Waar het eerst draaide om een dierlijke, primitieve, sadistische honger heeft deze situatie ons gedwongen om een stapje terug te zetten en ons spel opnieuw te vinden.

En dat is gelukt. Mijn innerlijke sadist krijgt nog steeds voldoende te eten – precies genoeg om hongerig te blijven. Maar er is ook ruimte in ons spel gekomen voor plezier, spelen op muziek werd ook spelen op Hip Hop, op Swingdance, Reggae en jawel – we hebben zelfs gespeeld op de Samson Rock.

Dat laatste was bedoeld om Clubsas in verwarring te brengen, helaas was ze toen al zo opgegaan in het spel dat ze geen vlaamse hondjes heeft horen blaffen.

Na een ludiek begonnen weddenschap waarbij ik heb geprobeerd Clubsas een leuke sleeve aan te meten kwam al snel het volgende idee…

Let op de details: Lieve onschuldige hartjes bij de goede partij en bloederige letters bij de kwade partij

Een spel in zes rondes van 15 minuten, met telkens 3 minuten pauze. Elke ronde andere muziek, iedere ronde een eigen spel op zich.

Zou Clubsas de eindstreep halen dan zou deze tijdloze halfgod een avond lang haar onderdanige zijn op een Femdom feestje naar keuze, dit jaar nog.

Zou ze rood zeggen voor het einde van ronde zes dan had ze verloren en hebben we in ieder geval een leuk spel gehad.

Ja maar hallo ho even.. jullie zijn net hersteld van een spel waarbij het verkeerd is afgelopen en jullie maken er nu een competitie in uithoudingsvermogen van?
Ja dat argument zag ik al aankomen.. en daar heb ik zelf ook over nagedacht. Want het laatste dat we wilden was nog een keer die afgrond in..

Dus van tevoren ook goed gepraat. Clubsas wil dat ik trots op haar ben. Wanneer ik trots ben? Als ze op tijd haar grenzen aangeeft. Als ze gewoon ontvangt en beleeft, en niet bezig is met zoveel mogelijk incasseren.

Dit spel gingen we niet alleen in om te winnen. Het competitie-element (waarbij ik verdacht weinig fans had in tegenstelling tot Clubsas) was er zeker wel, en winnen wilden we beiden. Maar dit was ook een spel waarin we onszelf zouden tegenkomen. Een spel waarmee we aan elkaar en aan onszelf konden laten zien dat het weer mogelijk was.

Iets wat toch weer een nieuwe dimensie gaf was de duo-opstelling van camera’s die Rockettt had gemaakt. Dit keer kwamen we op film.

Ronde 1 was swing / 50’s muziek. Lekker beginnen, en zodra de pauzemuziek begon klikte ik sas los van de spreidstang die ik aan een suspensiepunt had gehangen om haar vervolgens over te laten aan de zorg van haar support crew..

GoldMaster kwam mij vertellen dat hierna de reggae ronde kwam. Fijn dacht ik, want opeens leek het wel erg veel. Zes spellen van 15 minuten.. het moet niet zijn dat ik degene ben die opgeef natuurlijk!

Maar helaas, ronde 2 was hip hop! Na een microseconde van teleurstelling ging ik mee met de muziek en voerde het spel wat op. Toen ik de blinddoek had omgedaan ging ze deze ronde nergens aan vast. Met haar handen zocht ze naar steun die er niet was. Tijdens het spel duwde ik haar rond, zorgde ervoor dat ze niet wist waar ze was of stond en liet ik haar in andere posities staan die het ongemak en de spanning verder opvoerden.

Tussen ronde twee en drie in de pauze kwam ik even dansend haar blikveld in, zwaaiend met een handdoekje. Een glimlach – ze is er nog. Tijd voor reggae!

Ditmaal klikte ik haar met een paniekhaak vast aan een losse ketting die langs het suspensiepunt liep. Meer mindfucks – meer plezier. En toen ze zelf de paniekhaak losklikte een mooi excuus om boos te zijn en haar weer even los te laten staan. Het moment dat de pauzemuziek begon kwam geen moment te vroeg, best warm zo..

Ronde vier was waar Clubsas het meest tegenop keek. Ronde vier had als thema Gregoriaans. En de muziek die we gebruikten was de muziek waarop het een jaar geleden fout ging.

De muziek zette in en ik dwong haar midden in de ruimte op haar knieën, zoals in alle rondes geblinddoekt. Ze haat het om op haar knieën te zitten. Vanuit het rookhok is er goed uitzicht op de speelvloer dus nu kon ik mooi even mijn damper opzoeken 🙂

Als sas ergens niet tegen kan is het afwachten. Zet sas geblinddoekt 1 minuut ergens alleen neer en als je terug komt is het alsof er een onzichtbare entiteit met haar is gaan spelen. Geen idee waar ze van schrikt en wat haar bang maakt, maar heerlijk voor voor mijn innerlijke sadist.

Zo heeft ze ronde vier afgemaakt – alleen, niet wetend dat ik het merendeel van de tijd vlak voor haar zat. Tussendoor haar even in verwarring brengend, zorgen voor een windvlaagje in haar nek, een klap op de grond, een rinkelend geluid in haar buurt. Steeds meer in paniek, steeds sneller schrikken, steeds eenzamer en hulpelozer – heerlijk.
Het moment dat de pauzemuziek begon kwam ditmaal voor haar geen moment te vroeg. En ditmaal kon ik niet weglopen in de pauze, want ze moest echt even weer landen wilden we binnen drie minuten weer door kunnen gaan met het volgende spel.

Ronde 5 – Drum ’n Bass. Mijn intentie toen ik dit plande was dat ze in deze ronde op het eind zou lopen.. maar ik had er even geen rekening mee gehouden dat het voor mij ook zwaar zou worden. Het venijn ging omhoog en ik rekte de grenzen vast op, deed meer pijn.
Sloeg sneller, harder, en gemener. Schopte, prikte en liet weinig mogelijke toepassingen van wat ik dan ook in mijn handen had aan het toeval over. Druppels bloed liepen over haar linkerbeen waar ze was opengehaald door een schampschot of 20 van een afgesneden tuinslang. En godzijdank – de pauzemuziek. Ik ben gesloopt..

Terwijl sas nicotinecare ontvangt van haar support crew plaats ik de “bench” die Kapitein Haak aan de club heeft gedoneerd in het midden van de zaal.
Opgepept spoedt sas zich weer de zaal in zodra de Star Trek intro klinkt die het begin van de volgende ronde aankondigt.. Space. The Final Frontier..

En daar staat die bench. Het ding waarvan ze bij de eerste aanblik al zei dat het op haar grenzenlijstje kwam. Tenzij ik het echt heel graag zou willen. Mooie toevoeging was dat 🙂

De blinddoek weer om en god – waarom heb ik bedacht dat het publiek input mocht geven voor de zesde mix. Ik weet niet of het nou op de Drie Biggetjes van K3 was of op de Banana Song maar ik dwong sas op handen en knieën en begeleidde haar al jammerend naar de bench.

Op het moment dat ze klaar zat om vastgemaakt te worden trok ik haar omhoog en mee naar de chain buckets. De bench was leuk als mindfuck maar dit was de laatste ronde en ik wilde winnen. Dus hoe meer toegang hoe beter. Het beest ging los, de kooi steeds verder open. Geen vinger maar een hele klauw die naar buiten stak, pakte wat er te pakken viel.

Ik prikte haar in haar gezicht, tikte op haar blinddoek en wangen en neus en oren – terwijl het publiek eromheen mee aan het zingen was met een soort meneer cactus achtig liedje en “sexy als ik dans”…. ik kreeg steeds meer gegil als ik haar bovenbenen raakte, en hoe harder iedereen zong en aanmoedigde hoe harder ik ging slaan. Het publiek was er wel – maar zien kon ik ze allang niet meer.

Hier is het echt alleen nog dat wezen dat me aan de gang hield.. ik was op. Ieder moment dat ik even de muziek registreerde of de aanmoedigingen voor sas hoorde was ik er even uit en vroeg ik me af hoe ik de ronde in godsnaam ging volmaken.

Wat ze ook zei – ik schreeuwde in haar gezicht dat ik haar niet kon verstaan. Dat ze duidelijker moest praten. Bleef doorgaan. En toen ik dacht dat ik het ging verliezen, er een korte pauze in de muziek was waardoor ik dacht dat het was afgelopen, deed ik haar blinddoek af.

En precies op dat moment zette het volgende nummer in. Ik kon nog winnen. En ik had de blinddoek veel eerder af moeten doen. Terwijl ik mijn innerlijke nilla moord en brand hoorde schreeuwen tijdens het afschieten van signaalpatronen en het bellen van 112 ging alles op alles, was het beest helemaal los. Alleen nog maar naar en gemeen, en verder niets. En in de 13e minuut van de zesde ronde, door het gegil heen, kwam het opeens. ROOD! ROOD! IK KAN NIET MEER!

Wat ik met de zweep heb gedaan die ik vast had? Geen idee. Als eerste haar armen los, dwingen om mij vast te houden. Op haar inpraten, zorgen dat ze weer rustig ademt. Zodra ik geloof dat ze zich overeind kan houden klik ik de haken van haar enkelboeien los. Vraag haar om met me mee te gaan. Vaag hoor ik het applaus voor sas om me heen.

En als ze huilend tegen me aan ligt op de bank, dekentje om haar heen, terwijl alles pijn doet, vraagt ze of ik trots op haar ben. Of ze het goed heeft gedaan.

Sas, iets beters dan rood had je me niet kunnen geven. Met jouw rood geef je mij het vertrouwen dat je het zegt als het niet goed is. Met ons spel dat tot in de zesde ronde kon duren heb je me laten zien dat ik je nog steeds kan lezen, zie en voel hoe ver je kan gaan. En dat jij in een “spelletje” zoals dit toch voor jezelf kiest is het beste dat ik me kan wensen. Dus voor mij heb je gewonnen, en dat Femdom feestje gaan we doen.

Voor wie benieuwd is en toegang heeft tot video’s op Fetlife:
Klik hier!

Over KapiteinG 21 Articles
Dom, Poly, sensation play, impact play, mind play, edge play, consensual nonconsent, events, Fetish Club 78, Fetlife: https://fetlife.com/users/1065535
Contact: Website

2 Reacties op De weddenschap: BDSM is (g)een spelletje!

Leave a Reply

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*