Onschuldig of schuldig: 4. Het bewijs

Ik BEN onschuldig, geloof me toch alsjeblieft, ik heb niets uitgelokt en ben dat steegje ingesleurd. Ze hebben mijn lievelingsslipje kapot getrokken, denkt u nu echt dat ik dat zelf zou doen. Heb jij het slipje bij je, kan je het laten zien? als je het bij je hebt, dan kunnen we testen of iemand anders dan jij zelf eraan getrokken hebt. Heb je het of…….

Nee dat slipje ligt nog in de steeg, mag ik het gaan halen aub dan kan ik het laten zien en laten testen, want ik heb het niet zelf gedaan. Dat je het niet bij je hebt, dat zegt al genoeg. Je bent gewoon schuldig! Ik kan het je nog sterker vertellen, de heren hebben het slipje meegenomen als bewijst en onze experts hebben er al naar gekeken en zijn tot de conclusie gekomen dat jij het zelf gedaan moet hebben. Mannen met zulke handen als die 2, die maken grotere scheuren, verwoesten alles, maar de scheurtjes die er in zitten, zijn door vrouwen handen gemaakt.

Het is niet waar, niet waar. Grote druppels tranen lopen nu over haar wangen en het duurt niet lang voordat haar hele lichaam begint te schokken. Verdriet overspoelt haar en ze voelt zich zo verlaten en alleen.

Kom….droog die tranen, nergens goed voor. Hier drink een beetje water en zie onder ogen dat je geen bewijs hebt. Je hebt nog een bewijs , tenminste als je niet al gedoucht hebt. Nee ik wilde gaan douchen toen jullie kwamen. Goed dan krijg je nu een inwendig onderzoek van een vrouwelijke agente. Als er iemand echt in je heeft gezeten, dan zal dat er dan uit komen. De agent drukt op een intercom en vraagt of agente van de Inwendige naar het kantoor wil komen.

Niet lang daarna wordt er geklopt op de deur en de agent roept: binnen! Er komt iemand binnen, maar die blijft achter mijn stoel staan en ik kan niet zien wie het is. Neem je mevrouw van Trek even mee voor een inwendig onderzoek? Kijk of je sporen vind van aanranding en verkrachting van vingers en evt voorwerpen. Je mag met haar meelopen. De agent wijst naar achter me en ik sta op en draai me om en krijg de schrik van mijn leven.

De agente is een…….. ja hoe zal ik haar omschrijven. Het is een grote vrouw, vierkant, met een kort blond mannelijk kapsel . Ze is bijna net zo groot als dat ze breed is. Ze heeft een paar armen als worsten zo dik en haar uniform zit gewoon……strak e puilt overal uit. Ze heeft een paar borsten die bijna op haar middel hangen en ik zie, nu ze me “vriendelijk” aan kijkt, dat ze ook nog een paar tanden mist en een grote wrat op haar kin heeft. Mijn god wat een gedrocht en daar moet ik mijn benen voor spreiden zodat ze me inwendig kan onderzoeken? Ik zucht en loop met haar mee. Wat ik niet zie is dat achter mijn rug de 2 agenten in een deuk liggen.

We gaan naar het kantoor ernaast en als we binnen komen zie ik een onderzoektafel staan. Ze zegt dat ik me uit moet kleden en moet gaan liggen met mijn benen in de beugels. Ze heeft, ondanks dat ze eruit ziet als een gedrocht, een hele warme zachte stem. Alles uit? Ja alles, ze hebben toch ook aan je borsten gezeten en dus wil ik zien of daar ook plekken op zitten. Ik kleed me uit en ga op de tafel liggen, mijn benen leg ik in de beugels en de agente pakt mijn onderlichaam op en schuift het naar voren. Zo kan ik er beter bij. Nu moet ik je alleen nog vast leggen. Ja sorry dat zijn voorschriften waar ik me aan moet houden. Heel vakkundig doet ze de riempjes vast bij mijn voeten en mijn armen worden met een soort van boeien aan de zijkanten van de tafel vast gemaakt.

 

Dit verhaal is geschreven en ingestuurd door Missie I. (contact via de redactie)

Be the first to comment

Leave a Reply

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*