Interview met Hans van der Kamp

Het is belangrijk om bij het begin te beginnen. Kun je iets vertellen over wie je bent en wat je achtergrond is?

Ik was 16 toen ik begon te werken. Mijn studie heb ik dan ook in de avonduren gedaan. Ik heb het geluk verschillende disciplines te beheersen. Natuurlijk ben ik vooral fotograaf maar ik ben ook redacteur, conservator, manager bij verschillende internetondernemingen, schrijver, kunstenaar en ik ben zelfs even zaakwaarnemer geweest in een sm-studio. Op mijn 50ste vond ik het mooi geweest om voor een ander te werken en toen heb ik besloten om tijd te nemen voor mijn eigen projecten. Zo ben ik het project gestart om zo breed mogelijk seksualiteit vast te leggen in de vorm van portretten. Al snel kwam ik er achter dat dit project geen einde kent. Dus ik zal er waarschijnlijk aan blijven werken.

Amea is waarschijnlijk je bekendste Internetproject. Hoe is het ontstaan?

amea_s5_062Het is eigenlijk begonnen als een grap in 1996.  De redactie kwam niet opdagen en ik dacht laat ik een parodie maken op een pornosite. Met historische erotische afbeeldingen.  Bij De Slegte kocht ik voor 2,50 gulden een boekje met afbeeldingen. Ik ging aan de slag met mijn handscanner en al snel was de start gemaakt. In 1996 bestond Google nog niet. Als zoekmachine had je Altavista en links werder gegroepeerd door Yahoo! per onderwerp. Daar zaten toen nog echte mensen die er onder andere voor moesten zorgen dat er geen porno tussen de links zat en alles mooi familievriendelijk bleef. Omdat Amea veel informatie over antieke, erotische kunst had werd het de eerste erotische site die opgenomen werd. Als je toen opgenomen werd door Yahoo! had je opeens de volledige Amerikaanse markt op je website waardoor Amea heel snel heel groot werd.

Wat brengt de toekomst voor Amea?

Amea is een tijdje van een groep investeerders geweest maar dat ging toch niet de kant op die ze zouden willen. De website is nu weer volledig mijn eigendom en wordt door mij beheerd maar de site is niet meer helemaal van deze tijd. Zo is de website moeilijk te bekijken via een mobiele telefoon. Ik ben dan ook druk bezig met een nieuwe versie van de website, volledig responsief met een strakkere layout. Vele elementen van vroeger komen weer terug zoals “The Hidden Archives” waar kunstenaars en verzamelaars hun werk kunnen uploaden en aan een breder publiek kunnen tonen. Ook komt er een premium stukje op de website waar heel exclusieve inhoud komt zoals ‘behind the scenes’ producties. Ik heb honderden uren aan video liggen waar ik momenteel niets mee doe maar waar wel een enorme interesse voor is. Met de lancering van de nieuwe Amea website wil ik het platform terug naar het oude niveau tillen en in een behoefte voorzien van de erotic art community.

Je hebt meegeholpen met het opzetten van een museum voor erotische kunst in Moskou. Kun je daar iets meer over vertellen?

Tijdens het communisme bestond seksualiteit in Rusland officieel eigenlijk niet. Nu in het Rusland van Poetin komt veel erotische kunst langzaam uit de donkere krochten van de samenleving naar boven. Ik ben dan ook heel trots op het feit dat het concept heb mogen schrijven voor dat museum aan de Novy Arbat op een steenworp afstand van het Kremlin. Dat was niet altijd even makkelijk, werken werden beschadigd, we werden enorm tegengewerkt en bedreigd. Maar uiteindelijk is het gelukt, mijn werk samen met dat van vele anderen is nu te bewonderen in het eens zo preutse Rusland. Alhoewel werken met afbeeldingen van homoseksuelen, transgenders en transseksuelen nog steeds alleen op verzoek toonbaar zijn. Dat was in het begin niet zo, maar met de komst van de wet tegen homopropaganda stevent Rusland weer langzaam maar gestaag af op het Stalinistisch gedachtengoed.

Waar ben je het meest trots op van je uitgebreide carrière?

De opening is Moskou was natuurlijk fantastisch. Mijn eerste website in 1994, toen nog in de Digitale Stad Amsterdam, en misschien ook de eerste uitgeverij voor eBooks in Nederland. Toen Internet nog een novelty was stond ik er middenin. Ik ben trots op het feit dat ik toen een pionier met visie was. Ik kon aanvoelen waar het volgende succes zat. Zo heb ik ook een van de eerste video streaming sites gemaakt. Het was heerlijk aan de wieg van het Nederlandse Internet te staan. Maar dat zijn eigenlijk allemaal simpele feiten.  Waar ik het meest trots op ben is dat ik bij mijn  eigen weg gevolgd heb. Dat ik zonder bemoeienis van opdrachtgevers mijn visie heb waargemaakt. Dat zorgde niet altijd voor het commerciële succes maar dat creëerde wel projecten waar ik nog steeds met plezier op kan terugkijken.

Ben je van stijl veranderd in de loop van de jaren? Ik zie opeens kleur in je portretten opduiken?

mercedesJa, het klopt dat ik vroeger meestal in zwart-wit fotografeerde. Het is eigenlijk pas sinds ik hier aan de Nieuwmarkt in Amsterdam woon en me helemaal in mijn element voel temidden van prostitutie en uitgaansleven dat mijn werk wat uitbundiger werd. Eigenlijk begon het in Moskou. Daar zag ik veel kleur, hele zachte pasteltinten en daarmee wilde ik experimenteren. Maar ja, toen ik eenmaal met kleur begon werd het al snel feller en contrastrijker. Nu gebruik ik met plezier kleur als de situatie er zich voor leent.  Maar ik blijf mijn modellen tegen een neutrale zwarte of grijze achtergrond portretteren. Daarom ontvang ik ze ook het liefst hier in de studio. Fotografeer je mensen in een sm-studio met op de achtergrond 85 zwepen en een Andreaskruis dan leidt dat naar mijn smaak teveel af. Ik wil de kracht van het model laten zien en dat gaat het best met een achtergrond die niet afleidt.

Je hebt veel ervaring in de bdsm-wereld. Hoe zie je de toekomst?

Ik trek vaak de vergelijking met homoseksuelen. Vroeger waren veel van hen getrouwd, vaak met kinderen en gingen ze op zondagmiddag naar het park om zich voor 25 gulden klaar te laten maken. Er was toen een enorme markt voor hoerenjongens, ook wel broodpoten genoemd. Deze markt veel kleiner geworden toen homoseksualiteit uit de taboesfeer kwam. Iets dergelijks gebeurt nu met BDSM en fetisj. Als je vroeger je vrouw vroeg om je vast te laten binden dan was het antwoord waarschijnlijk – als je het al durfde te vragen – kort en bondig ‘nee!’. Nu met het internet kun je laten zien wat je opwindt en veel vrouwen staan open voor experimenten. Dat kost de professionele BDSM hun klanten. Hoe geaccepteerder BDSM wordt, des te minder behoefte zal er aan het professionele circuit zijn. Maar er zal altijd werk blijven voor kwaliteitsdominanten, sommige dingen willen of kunnen mensen niet in een relatie kwijt en dat vraagt om specialisten. Daar zit denk ik de groeimarkt voor de professionele BDSM. Ook zie je dat steeds meer vrouwen behoefte hebben aan een niet gefeminiseerde man. Commerciële  Meesters, daar zijn er nog niet zo heel veel van, maar die vraag zal zeker groeien. Alleen jammer dat vrouwen meer problemen hebben te betalen voor een dergelijke service.

 

Wat moet je doen om bij jou te kunnen poseren?

Dat is heel simpel: contact zoeken en vragen. Ik maak er een punt van om zoveel mogelijk mensen te fotograferen. Veel van mijn collega’s beperken zich voornamelijk tot wat ze zelf opwindend vinden. Ik fotografeer in de breedte, zeg maar. Ja, de ene keer komt het dichter bij mezelf dan de andere keer maar dat is de enige manier om jezelf te blijven uitdagen en verrassen. De meeste van mijn modellen zijn trouwens geen professionals en dat is ook heel logisch. De meeste liefhebbers van BDSM bevinden zich niet in het commerciële circuit maar beleven hun genoegens privé. Ik probeer zo’n 50 foto’s per jaar te maken die er toe doen en ik gebruik steeds maar een enkele foto per model in een tentoonstelling. Dat is dan de monumentale foto, het model zelf krijgt meer bewerkte foto’s mee naar huis. Ik publiceer of exposeer alleen in overleg met het model. Sommige situaties vind ik beter tot hun recht komen op video dan in een foto. Wil je de juiste sfeer vastleggen dan moet je soms meer context creëren dan je aan mogelijkheden hebt om in een foto te realiseren. Daarom film ik ook regelmatig. Wil iemand dus graag gefotografeerd worden door mij of wil je eens een korte film hebben en weet hij of zij niet waar te beginnen neem dan contact met me op via de site.

 

Als laatste heb je nog een tip voor de slaapkamer fotograaf?

Liefde is de beste drijfveer om een goede foto te maken, je wilt niet dat je partner er slecht op komt te staan. Elke foto die je uit je hart maakt is een goede foto. Hoe meer de dingen onecht worden, des te meer we het echte mooi gaan vinden en er is hopelijk niets zo echt als de liefde voor je partner.

 

Dank je wel!

 

hansDHK_7581   mistresskim

hans van der kamp   vervanging

 

Alle foto’s copyright HvdK

 

 

Be the first to comment

Leave a Reply

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*