Onvoorwaardelijke liefde

Al snel maakte mijn Meester mij duidelijk, Hij gaat voor mijn onvoorwaardelijke liefde. Met minder neemt Hij geen genoegen.
Daar ontstond al snel discussie over. Wat mij betreft, is dat niet mogelijk in een liefdesrelatie. Onvoorwaardelijke liefde, voel ik voor mijn kinderen, mijn dieren, misschien ook nog mijn ouders en ik denk dat het daar ongeveer stopt.

Toen ik jonger was, heb ik wel eens gedacht, dat ik ook onvoorwaardelijke liefde voor een partner kon voelen, maar na een aantal keer flink fysiek en vooral psychisch te zijn mishandeld, ben ik daarvan terug gekomen.
Liefde is kapot te maken. Simpel. Wanneer je maar lang genoeg iemand slecht genoeg behandeld, dan gaat liefde kapot. Ik moet zeggen, dat er best veel voor nodig was. Te veel naar mijn zin. Ze hebben dus behoorlijk hun best gedaan.
Misschien hoeft de agressie niet eens alleen op mezelf gericht te zijn om het kapot te maken. Dat kan ook op de wereld om mij heen zijn. Ik kan niet van een man blijven houden die anderen stelselmatig onrecht aandoet. Groot onrecht. Geen futiliteiten, geen misstapjes, geen vergissingen. Ik ben erg vergevingsgezind ingesteld namelijk. Dan moet er wel echt iets aan de hand zijn.

Kinderen, blijven altijd je kinderen. Wat ze ook doen, hoe slecht ze ook terecht komen. Dat blijven je kinderen en je blijft ervan houden. Zelfs als je afstand van ze neemt. Dus in die zin, is onvoorwaardelijke liefde ook nog eens niet zoveel zeggend als dat het lijkt. Immers kan ik van iemand blijven houden op afstand. Daarvoor hoeft diegene niet in mijn leven te zijn. Liefde is alleen maar een gevoel. Het staat niet voor daden.
Mensen koppelen er wel daden aan, maar die verzinnen ze zelf. “Als je van me houdt, dan doe je dit of dat, of zus of zo”. De verschillen in die opvattingen zijn groot.

Liefde laat zich ook niet meten, dus wát heeft Meester eigenlijk aan mijn onvoorwaardelijke liefde? Ja, ik houd heel veel van hem. Mijn gevoelens gaan heel diep voor Hem. Deze gevoelens zijn zo sterk, dat ik mezelf kan wegcijferen voor Hem, maar er zitten voorwaardes aan die liefde.
Ja, er zitten wel voorwaardes aan. Voorwaardes die Meester niet wil horen. Voorwaardes waar Meester wars van is. Alsof Hij die voorwaardes alleen maar ziet als een gebrek aan vertrouwen.
Alsof Hij die voorwaardes alleen maar ziet, als een poging van mij om grip te houden op de situatie en de controle in handen te houden.

“Het liefste sluit ik je op, in een kooitje, waar je nooit meer uit kan” Heeft Hij ooit tegen mij gezegd.
“mij kun Je opsluiten Meester, maar mijn liefde niet. Ze zal door de tralies door naar buiten vliegen, als een zuchtje wind, wanneer je haar kapot maakt.”

Dit gevoel van ongrijpbaarheid, jaagt Hem wel eens angst aan. Hij schuift niet onder stoelen of banken dat Hij mijn manier van houden van mooi vindt en volledig wilt bezitten. Ik mag niet zomaar tegen andere mensen zeggen “Ik houd van je.” Dat moet dan zijn, “Ik geef om je.” Het is van Hem en dat wilt Hij benadrukt hebben.
Natuurlijk mag ik het tegen mijn kinderen zeggen, maar dat is een uitzondering. Hij is er niet bij om het te controleren. Dus ik kan alles doen wat ik wil. Het is dus mijn keus om Hem daarin te volgen of niet en ik respecteer Hem daarin en volg Hem daarin. Wanneer het me per ongeluk ontglipt bij iemand, dan licht ik Hem gelijk in en trek ik het boetekleed aan. Dan voel ik me rot en schuldig, dan wilde ik dat ik de tijd terug kon draaien en mijn woorden in kon slikken of kon veranderen.

In deze tijd wordt zo snel gezegd “Ik houd van je of I luv you.”, gewoon vriendinnen onder elkaar. Soms moet ik op mijn tong bijten, want dat kan ik dus niet zomaar meer zeggen en ik ben het met Hem eens, omdat het eigenlijk geen loze woorden mogen zijn, omdat Hij mijn liefde daarvoor te speciaal vindt en vindt dat ik dat niet zomaar rond moet strooien, maar voor Hem moet bewaren.
Daarom volg ik Hem daar ook in. Het is geen vrijheidsbeperking, het is geen vernedering, het is een koestering van mijn liefde.

Een diepe, intense, heftige, passionele liefde, maar onvoorwaardelijk is ze niet. Binnen een aantal grenzen is ze dat uiteraard wel. Het zint Hem nog niet helemaal.
“Onvoorwaardelijk is onvoorwaardelijk en als er voorwaardes moeten komen, dan maak ik die. Niet jij.” Probeert Hij nog een keer en daar laat ik het dan maar bij.

Be the first to comment

Leave a Reply

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*