Ontmoeting met mijn Meester deel 9 (fantasieverhaal)

lees de andere delen

Meester Leo en Meester Silbi beginnen een zweepspel met annadel. Al die tijd zit ik het kooitje en mag ik alleen maar toekijken.
Meester negeert me gewoon en ik wilde dat Hij me wat aandacht zou geven, maar dat doet Hij niet.
Op een gegeven moment gaat het me echt de keel uithangen en begin ik zachtjes te huilen. Dan vraag ik me af wat ik verkeerd gedaan heb.
Mijn tranen probeer ik te verbijten, maar ik voel me zo ellendig dat het me niet meer lukt.

Het is annadel die het ziet en komt vragen of het gaat. Dus zeg ik tegen haar, dat ik het moeilijk vind en dat ik de aandacht van mijn Meester mis. Dat ik niet goed begrijp, waarom hij me negeert en me afvraag wat ik verkeerd gedaan heb.
annadel gaat met Meester overleggen en dan komt hij naar me toe.
“Vraag jij je af wat je verkeerd gedaan hebt? Serieus? Kom niet met die onzin aan” Hij kijkt boos.
Dan begin ik harder te huilen “maar..”
“maar wat? Ben je vergeten, wát je allemaal verkeerd gedaan hebt?” Zijn gezicht is dicht bij het mijne. Het vuur vlamt in zijn ogen.. het is zo mooi, ik ruik zijn adem en snak naar iets van Hém…..
“Maar dat is zo lang geleden en…” probeer ik.
“Ja en? En je wist dat het gevolgen zou hebben. Dat heb ik je altijd goed duidelijk gemaakt. Of niet soms?”
“Ja maar” protesteer ik
“Niks, ja maar. Als dit al te veel gevraagd is dan kun je het zeggen. Dan gebruik je nu je stopwoord en dan kun je vertrekken”
“Heb het niet over een stopwoord gehad, Meester” snik ik. Oh wat voel ik me verrot, wat baal ik dat annadel me zag huilen en dat Meester het nu ook weet.
“Goed zo. Dat wilde ik bevestigd hebben” zegt Meester.

Dat wilde ik bevestigd hebben, okay dat betekent dus, dat we nog steeds aan het spelen zijn. Ik ben opgelucht. Er is niks aan de hand.
Alhoewel, niks aan de hand. Er is wel degelijk wat aan de hand in mij. Hij heeft wel wat in gang gezet.
De uren verstrijken zonder eten en dat breekt mijn weerstand. Drinken is er gelukkig voldoende. Water en cola light en af en toe wat kippenbouillon. Daarnaast krijg ik af en toe een dextrose. Het houdt me bezig en het is vol te houden. T.v. staat aan op de achtergrond, dus afleiding is er ook wel en ik kan de gesprekken opvangen tussen de anderen.

Weer een nacht verstrijkt. Weer word ik gewekt door Meester die zijn broodje vlak voor mijn neus eet. Het doet me niets. Ik heb geen trek meer. Wel heb ik dorst.
“je mag mijn pis drinken, gelijk uit mijn pik” zegt Meester
Ik weiger.
“Dan krijg je niks anders te drinken, tot je dat gedaan hebt” zegt Meester streng.
Dat hou ik nog wel even vol, bedenk ik me recalcitrant.
Pis drinken, het is geen harde grens, maar ook niet mijn favoriet. Ik kan het alleen als er flink wat dwang achter zit, anders ga ik zeker over mijn nek. Dat weet ik van mezelf en ik weet van Meester dat Hij dit gaat winnen.
Toch ben ik er nog niet aan toe, dus ik hou het weigeren nog vol. Net zo lang tot ik voel, dat ik dit met overgave kan.

Meester haalt me uit de kooi en gaat mee naar de douche, zo let hij erop dat ik niet stiekem water drink tijdens het douchen.
Hij kijkt me zo streng aan, dat ik hem niet eens aan durf te raken. Laat staan dat ik het zou proberen.
De afstand tussen ons groeit op deze manier. Even hiervoor leken we nog zo close, alsof we op gelijkwaardige voet zouden kunnen komen te staan en nu is daar niks van over. Hij lijkt zo groot en sterk en ik voel me zo klein en nietig naast hem.
Even vraag ik me werkelijk af, wat hij in mij ziet. Dat moet ik niet denken, bedenk ik me, maar ik voel me nu wel zo.
De ring prijkt om mijn vinger. Onze verlovingsring. Angstvallig houd ik de ring verborgen voor Hem, alsof ik bang ben dat hij hem af zal pakken.
Het voelt alsof ik hem niet waard ben, die ring niet waard ben, maar als Hij dat nu echt ook zo zou voelen en onze verloving zou verbreken, dan zou ik liever ter plekke sterven.
Dus zorg ik dat hij niet op dat idee kan komen en verberg ik mijn hand waar de ring op prijkt met douchen. Gelukkig heeft Hij niets in de gaten.

Het is ijzig stil. Alleen het geluid van het water wat klettert op de grond. Meester houdt me strak in de gaten. Elke beweging die ik maak, wordt door hem geobserveerd. Niets ontgaat hem.
Dan draait hij de douche uit en gooit me een handdoek toe.
Nog steeds zegt hij niks. De stilte is oorverdovend. Mijn hakken liggen naast de douche. Meester wijst ernaar. Daarop doe ik ze aan. Naakt op die hakken paradeer ik met hem mee. Tik, tak, tik, tak gaan mijn hoge hakken op de harde vloer.
We lopen naar het Andreaskruis. Hij bindt me vast. Eerst drinkt hij wat en bekijkt me uitvoerig.
Zijn blik valt op de ring, onze verlovingsring en glijdt door naar mijn polsboei en van daaruit naar mijn borsten met stijve tepels. Mijn glad geschoren kutje, de enkelboeien en weer omhoog.
Hij bekijkt mij uitvoerig, maar zijn ogen raken de mijne niet. Ik voel me genegeerd. Weer, voel ik me genegeerd.
Zoekend met mijn ogen, naar de zijne, voor een glimp van zijn emotie, een glimp van zijn bedoeling, iets. Nee, Hij laat zich nu niet door me lezen. Hij laat me in verwarring en afwachting. Hij doet niets en toch breekt het zweet me uit.
Paniek, Hij wilt me niet meer. Hij is boos op me.
Ik bijt op mijn lip, om niet te huilen. Tranen branden achter mijn ogen. Waarom, heb ik niet gewoon zijn pis gedronken net? Toen hij het vroeg? Waarom stel ik hem zo teleur? Waarom ben ik zo’n waardeloze slavin? Waarom??
Meester staat op en loopt richting de deur.

“Meester toe, ik doe het al!” roep ik uit in mijn wanhoop “Niet weggaan!”
Meester komt terug en ik zie de triomfantelijke blik in zijn ogen.
“Het is alleen maar meer geworden teef. Jouw probleem, niet het mijne”
Hij maakt me los en stopt zijn pik in mijn mond.
De tranen kan ik nu niet meer bedwingen. De eerste scheut warme pis vult mijn mond en ik drink en drink en goh, wat had ik een dorst. Het smaakt eigenlijk helemaal niet vies.
Dan haalt hij hem even uit mijn mond.
“Meer Meester, meer” vraag ik dan en ik sta versteld van mijn eigen woorden.
Hij stopt zijn lul weer in mijn mond en pist verder en lacht, terwijl bij mij de tranen alweer rijkelijk vloeien.
“Weet je wat het mooiste is slavin? Ik was helemaal niet van plan om weg te gaan. Ik ging alleen mijn glas weg zetten” Zegt hij terwijl Hij zijn lul uit mijn mond haalt en de laatste druppels op mijn uitgestoken tong afslaat.
“Uhuh???” murmel ik, terwijl ik de laatste druppels pis van Meester doorslik.
“ja teefje. Je hebt het helemaal zélf gedaan. Trots op je weet je dat?” zegt Hij met een grijns van oor tot oor.
Hij kust me vol op mijn mond en ik weet ook niet meer waarom ik dacht dat hij weg zou gaan, maar dat dacht ik echt. Daar was ik vol van overtuigd.

“Heb het alleen maar gédacht…. Heb geen woord gezegd. Heb alles alleen maar gédacht slavin”
Dan besef ik me wat er is gebeurd. Al die tijd al niet eten en dan die dorst en de sterke band die Meester en ik hebben en daarom dacht ik dus dat hij weg ging, daarom raakte ik in paniek en daarom.. oh de .. de.. oh!
“Klootzak!” zeg ik lachend
Dat is goed voor een tik tegen mijn wang.
“Wat?” zegt Hij
Ik ben stil.
“Ik hoor je niet!” zegt Hij
Ik ben stil.
“Herhaal het” beveelt Hij me.
Hij zet me voor het blok, wat ik nu ook doe, het is altijd verkeerd. Blijven zwijgen, dan ben ik ongehoorzaam. Het herhalen is natuurlijk ook foute boel.
“Klootzak” herhaal ik zacht, terwijl ik naar de grond kijk. Angstig voor wat komen gaat.

Hij trekt me aan mijn haren omhoog, petst me heen en weer tegen mijn wangen aan en spuugt een keer flink in mijn gezicht.
Dan laat hij me los, zodat ik langzaam op de grond zak.
Met zijn voet schuift hij over mijn naakte lijf heen. Over mijn tieten en mijn kut.
Hij geeft zachte maar rake schopjes met zijn schoenen tegen mijn billen. Langzaamaan steeds harder.
Langzaamaan steeds harder en harder. Mijn billen moeten wel al lichtjes blauw kleuren. Ik kronkel over de grond in een poging zijn rake schoppen te ontwijken.
Één keer probeer ik zelfs met mijn handen, mijn billen te beschermen, maar dat pakt niet goed uit. Zijn schop komt nu tegen mijn vingers aan en dat doet alleen maar meer pijn. Hij schopt gedoseerd, dus er is geen gevaar voor mijn vingers, maar pijnlijk is het wel.
“Auw” roep ik uit en snel houd ik mijn handen voor me.
Dan voel ik een paar schopjes tegen mijn kut aan, pijnlijk, maar wederom goed gedoseerd.
“Benen wijd” beveelt Meester me en ik draai netjes op mijn rug en houdt mijn benen gespreid.
Zijn voet wrijft over mijn venusheuvel.

Wordt vervolgd…

Be the first to comment

Leave a Reply

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*